आंतरराष्ट्रीय तणावात इंधनाचा पुरवठा कसा टिकणार?
जागतिक बाजारात कच्च्या तेलाचे दर $100 प्रति बॅरलवर पोहोचले आहेत. यामुळे इंडियन ऑईल कॉर्पोरेशन (IOCL), भारत पेट्रोलियम कॉर्पोरेशन (BPCL) आणि हिंदुस्तान पेट्रोलियम कॉर्पोरेशन (HPCL) सारख्या देशातील प्रमुख तेल कंपन्यांवर मोठा आर्थिक बोजा पडत आहे. या कंपन्या देशातील सुमारे 90% इंधन विक्री केंद्रांचे (Retail Outlets) व्यवस्थापन करतात.
एप्रिल 2022 पासून पेट्रोल आणि डिझेलचे दर स्थिर ठेवण्यात आले आहेत. जनतेला महागाईपासून दिलासा देण्यासाठी उचललेले हे पाऊल कंपन्यांसाठी तोट्याचे ठरत आहे. त्यामुळे कंपन्यांनी आता डीलर्सना 'कॅश-अँड-कॅरी' (Cash-and-Carry) पद्धतीने इंधन पुरवठा सुरू केला आहे, ज्यामध्ये आगाऊ पेमेंट (Advance Payment) आवश्यक आहे. हे व्यावसायिकदृष्ट्या सामान्य असले तरी, यामुळे इंधन वितरणावर परिणाम होण्याची शक्यता आहे.
एलपीजी (LPG) आणि एलएनजी (LNG) आयातीवर सर्वाधिक धोका
पेट्रोल आणि डिझेलचा पुरवठा सुरक्षित असल्याचे सांगितले जात असले तरी, भू-राजकीय तणावाचा एलपीजी (LPG) आणि लिक्विफाइड नॅचरल गॅस (LNG) आयातीवर जास्त परिणाम होत आहे. भारताच्या एलपीजी आयातीपैकी सुमारे 90% आणि एलएनजी आयातीपैकी 50-80% गॅस हा स्ट्रेट ऑफ होर्मुझ (Strait of Hormuz) मार्गे येतो. त्यामुळे एलपीजी पुरवठ्यावर सर्वाधिक परिणाम झाला असून, घरगुती वापराला प्राधान्य देऊन व्यावसायिक वापराला मर्यादा घालण्यात येत आहे. नैसर्गिक वायूचा पुरवठाही ताणला गेला आहे.
मर्यादित स्ट्रॅटेजिक रिझर्व्ह (SPR) आणि वाढते अवलंबित्व
भारताची ऊर्जा सुरक्षा आणखी एका कारणामुळे धोक्यात आहे, ती म्हणजे मर्यादित स्ट्रॅटेजिक पेट्रोलियम रिझर्व्ह (SPR). मार्च 2026 पर्यंत, एकूण 5.33 दशलक्ष मेट्रिक टन क्षमता असलेले SPR फक्त 64% भरलेले आहेत, ज्यात सुमारे 3.37 MMT इतकाच साठा आहे. हे साठे पूर्ण क्षमतेने भरलेले असले तरी, ते केवळ 9.5 दिवसांची मागणी पूर्ण करू शकतात; सध्याच्या पातळीवर हा पुरवठा केवळ पाच दिवसांचाच आहे. यामुळे भारताची आयात अवलंबित्व (Import Dependency) 88.5% पर्यंत वाढले आहे. रशियाकडून (Russia) वाढलेल्या आयातीमुळे कच्च्या तेलाच्या पुरवठ्यात वैविध्य आले आहे, ज्यामुळे पुरवठ्यातील धोके कमी झाले आहेत. तथापि, नवीन SPR सुविधांना विलंब होत आहे.
कंपन्यांवरील संरचनात्मक धोके आणि विश्लेषकांची चिंता
सध्या पेट्रोल आणि डिझेलचा पुरवठा 'सुरक्षित' असल्याचे चित्र असले तरी, यामागे मोठे संरचनात्मक धोके आहेत. भारताची जवळपास 90% कच्च्या तेलावरील आयात आणि स्ट्रेट ऑफ होर्मुझसारख्या (Strait of Hormuz) मार्गावरील अवलंबित्व यामुळे भू-राजकीय असुरक्षितता वाढते. OMCs कडून 'कॅश-अँड-कॅरी' मॉडेलकडे वळणे हे कंपन्यांवरील आर्थिक दबावाचे लक्षण आहे. हजारो इंधन डीलर्ससाठी हे रोख रकमेचे संकट (Liquidity Crunch) निर्माण करू शकते. गोल्डमन सॅक्स (Goldman Sachs) सारख्या ब्रोकरेज कंपन्यांनी प्रमुख OMCs (IOCL, BPCL, HPCL) च्या मार्जिनवर (Margin) दबाव येत असल्याचे सांगत त्यांचे रेटिंग कमी केले आहे. मूडीज (Moody's) नुसार, कंपन्यांना इनपुट खर्चाचा भार सहन करावा लागत असल्याने त्यांच्यासाठी संरचनात्मक धोके जास्त आहेत. रुपयाचे अवमूल्यन (Depreciating Rupee) देखील आयात खर्च वाढवत आहे.
ऊर्जा सुरक्षेसाठी भारताची रणनीती
या आव्हानांना तोंड देण्यासाठी भारत रशियाकडून (Russia) कच्च्या तेलाची आयात वाढवण्यासारखे विविध मार्ग अवलंबत आहे. तसेच, स्ट्रॅटेजिक पेट्रोलियम रिझर्व्ह (SPR) वाढवण्याचे प्रयत्न सुरू आहेत, जरी नवीन सुविधांना 2029 पर्यंत वेळ लागण्याची शक्यता आहे.