भारताने आपल्या विशाल कोळसा साठ्याचा वापर करून रसायन उत्पादनात मोठी झेप घेण्याची महत्त्वाकांक्षी योजना आखली आहे. जागतिक ऊर्जा बाजारातील अस्थिरतेच्या पार्श्वभूमीवर देशांतर्गत पुरवठा साखळी मजबूत करणे आणि स्वयंपूर्णता वाढवणे हे याचे मुख्य उद्दिष्ट आहे.
कोळसा रसायन उद्योगाकडे वाटचाल
सरकार तब्बल $4 अब्ज (अंदाजे ₹33,000 कोटी) गुंतवून कोळसा-रसायन उद्योग उभारणार आहे. 2030 पर्यंत 75 दशलक्ष टन रसायनांचे उत्पादन करण्याचे लक्ष्य आहे. यातून आयात होणाऱ्या जीवाश्म इंधनावरील अवलंबित्व कमी करून ऊर्जा सुरक्षा वाढेल, तसेच देशांतर्गत खतांचे उत्पादन वाढल्याने अन्न सुरक्षाही मजबूत होईल. या प्रकल्पांमुळे देशाची आयात बिले कमी होतील, परकीय चलन वाचेल आणि भारतातील कोळसा उद्योगाला, ज्यात सुमारे 7,50,000 लोक काम करतात, एक नवीन बाजारपेठ मिळेल.
समोर आव्हाने
चीनने कोळसा रसायन उद्योगात मिळवलेले यश भारतात पुन्हा साधायचे असले तरी, हा मार्ग आव्हानात्मक आहे. भारतीय कोळशातील उच्च राख (ash content) कार्यक्षम रूपांतरणात अडथळा आणते. तसेच, प्लास्टिकचा कच्चा माल असलेल्या मिथेनॉलसारखे पदार्थ बनवण्यासाठी लागणाऱ्या फिशर-ट्रॉप्स सिंथेसिस (Fischer-Tropsch synthesis) सारख्या प्रगत तंत्रज्ञानात भारत अजूनही चीनच्या खूप मागे आहे. नैसर्गिक वायू आणि तेलाच्या दरातील चढ-उतारामुळे आवश्यक रूपांतरण प्लांटसाठी खाजगी गुंतवणूक आकर्षित करणे कठीण आहे. 2020 पासून संथ गती पाहता, या समस्यांवर मात करण्यासाठी आणि खाजगी सहभाग वाढवण्यासाठी सरकारने आर्थिक सहाय्य चारपट वाढवल्याचे वृत्त आहे.
पर्यावरणीय आणि आर्थिक धोके
या धोरणामुळे पर्यावरणाचे मोठे धोके आहेत. जागतिक स्तरावर स्वच्छ ऊर्जेवर भर दिला जात असताना, यामुळे भारताचा कार्बन फूटप्रिंट वाढू शकतो. या उद्योगाची आर्थिक व्यवहार्यता सरकारकडून मिळणाऱ्या सातत्यपूर्ण पाठिंब्यावर अवलंबून असेल, कारण वाढत्या पर्यावरणीय तपासणी आणि अस्थिर कमोडिटी किंमती लक्षात घेता खाजगी गुंतवणूकदार मागेपुढे पाहू शकतात. अधिक प्रगत तंत्रज्ञान आणि कमी उत्पादन खर्च असलेल्या देशांकडून येणारी स्पर्धा देखील दीर्घकाळासाठी एक धोका आहे.
भविष्यातील शक्यता
भारताच्या कोळसा-रसायन उपक्रमाचे यश हे तांत्रिक आणि पर्यावरणीय अडथळे दूर करण्यासोबतच खाजगी क्षेत्राचा सक्रिय सहभाग मिळवण्यावर अवलंबून असेल. सरकारने केलेली वाढीव आर्थिक गुंतवणूक त्यांची दृढनिश्चयी वृत्ती दर्शवते, परंतु बदलत्या जागतिक ऊर्जा परिस्थितीत या उद्योगाची दीर्घकालीन व्यवहार्यता अनिश्चित आहे.
