अर्थसंकल्पाचा ऊर्जा क्षेत्राला मोठा दिलासा
भारताच्या ऊर्जा क्षेत्राचे भविष्य आणि आर्थिक विकासाला गती देण्याच्या दृष्टीने हा अर्थसंकल्प महत्त्वपूर्ण ठरणार आहे. १ फेब्रुवारी रोजी सादर झालेल्या या अर्थसंकल्पात, अवजड उद्योगांमधील कार्बन उत्सर्जन कमी करण्यासाठी कार्बन कॅप्चर, युटिलायझेशन आणि स्टोरेज (CCUS) तंत्रज्ञानासाठी तब्बल ₹20,000 कोटींची तरतूद करण्यात आली आहे. स्टील, वीज आणि रिफायनरी उद्योगांना याचा थेट फायदा होणार असून, यामुळे पर्यावरणीय शाश्वततेला (Environmental Sustainability) चालना मिळेल. त्याचबरोबर, बायोफ्यूएल क्षेत्रातील प्रगतीही लक्षणीय आहे. 2014 मध्ये केवळ 1.4% असलेले बायोफ्यूएल मिश्रण 2025 पर्यंत 20% पर्यंत पोहोचले आहे, ज्यामुळे आयातित जीवाश्म इंधनावरील (Fossil Fuels) अवलंबित्व कमी झाले आहे.
पेट्रोलियम मंत्री हरदीप सिंग पुरी यांनी स्पष्ट केले आहे की, या उपायांमुळे भारताची $4 ट्रिलियन अर्थव्यवस्थेच्या दिशेने होणारी वाटचाल आणि 7% पेक्षा जास्त GDP वाढ टिकून राहण्यास मदत होईल. 'ऊर्जा ही कोणत्याही अर्थव्यवस्थेची जीवनरेखा आहे,' असे सांगत त्यांनी या धोरणात्मक पाठबळावर भर दिला. ऊर्जा सुरक्षा अधिक मजबूत करण्यासाठी, कच्च्या तेलाच्या आयातीसाठी 27 देशांवरून 41 देशांपर्यंत स्रोतांचे विविधीकरण (Diversification) करण्यात आले आहे, ज्यामुळे जागतिक बाजारातील अस्थिरतेचा सामना करणे सोपे होईल.
या संदर्भात, इंडियन ऑइल कॉर्पोरेशन (IOCL) या महत्त्वाच्या कंपनीचे शेअर 1 फेब्रुवारी रोजी सुमारे ₹160 वर बंद झाले. कंपनीचे मार्केट कॅपिटलायझेशन ₹2,25,696 कोटी आणि P/E रेशो अंदाजे 9.25 इतका आहे. या मूल्यांकनावरून, बदलत्या ऊर्जा क्षेत्रात कंपनीची स्थिती आणि धोरणात्मक बदलांचा प्रभाव दिसून येतो.
रिफायनरी, भू-राजकारण आणि वाढीचे विश्लेषण
कच्च्या तेलाच्या स्रोतांचे विविधीकरण करण्याच्या भारताच्या धोरणाचा भाग म्हणून व्हेनेझुएलासारख्या देशांकडून होणारी आयातही महत्त्वपूर्ण आहे, ज्यांच्या जड (Heavy) कच्च्या तेलावर प्रक्रिया करण्यासाठी विशेष रिफायनरी क्षमतांची आवश्यकता असते. HPCL च्या विशाखापट्टणम रिफायनरीसारख्या ठिकाणांवरील अद्ययावत (Upgrades) सुविधा अशा प्रकारच्या जड कच्च्या तेलावर प्रक्रिया करण्यासाठी अधिक सक्षम आहेत.
भारताचा आर्थिक दृष्टिकोन मजबूत असून, 2026 साठी 6.6% आणि FY27 साठी 10% ते 10.5% (Nominal GDP) वाढीचा अंदाज आहे. ही वाढ देशांतर्गत मागणी आणि मोठ्या प्रमाणात सार्वजनिक गुंतवणुकीवर आधारित आहे. भारताची ऊर्जा संक्रमण (Energy Transition) या विकासाचा एक महत्त्वाचा भाग आहे, ज्यामध्ये 2030 पर्यंत 500 GW गैर-जीवाश्म इंधन (Non-Fossil Fuel) क्षमता आणि 2070 पर्यंत नेट-झिरो उत्सर्जन (Net-zero Emissions) करण्याचे महत्त्वाकांक्षी लक्ष्य आहे. 2025 पर्यंत, नूतनीकरणक्षम ऊर्जा स्रोतांनी (Renewable Energy) देशाच्या एकूण स्थापित क्षमतेत 51% वाटा उचलला आहे. CCUS, बायोफ्यूएल आणि आवश्यक पायाभूत सुविधांवरील बजेटचा भर हे दीर्घकालीन उद्दिष्ट्ये साध्य करण्यास मदत करेल, तसेच तात्काळ ऊर्जा सुरक्षेच्या गरजा पूर्ण करेल.
भविष्यकालीन दृष्टिकोन: लवचिकता आणि विविधीकरण
भविष्यात, भारत कॅनडामधून गॅस आणि क्रूड पुरवठ्यासारख्या ऊर्जा भागीदाऱ्यांचा शोध घेत आहे. देशाची ऊर्जा धोरणे दुहेरी स्तरावर प्रगती करत आहेत: स्वच्छ स्रोतांकडे संक्रमण सुलभ करणे आणि जागतिक अनिश्चिततेच्या काळात पुरवठा लवचिकता सुनिश्चित करणे. बजेटमधील तरतुदी उत्पादन-आधारित ऊर्जा संक्रमणाकडे (Manufacturing-led Energy Transition) एक धोरणात्मक पाऊल दर्शवतात, ज्यात सौर मॉड्यूल्स, बॅटरी आणि इलेक्ट्रोलायझर्ससारख्या नूतनीकरणक्षम ऊर्जा घटकांसाठी क्रिटिकल मिनरल व्हॅल्यू चेन्स (Critical Mineral Value Chains) आणि देशांतर्गत उत्पादन क्षमतांवर भर दिला जात आहे. ऊर्जा साठवण (Energy Storage) उपाय आणि प्रगत बायोफ्यूएल भविष्यातील ऊर्जा स्वातंत्र्य आणि आयात अवलंबित्व कमी करण्यात महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावतील. भारताच्या रिफायनिंग क्षेत्राचा सतत विकास जागतिक कच्च्या तेल बाजारपेठा आणि पुरवठा साखळीतील गतिशीलतेशी जुळवून घेण्याची क्षमता सुनिश्चित करतो.