जागतिक धक्क्यांमुळे आयातीचा डोंगर
सध्या जगभरातील भू-राजकीय तणाव आणि पुरवठा साखळीतील व्यत्ययांमुळे भारताची ऊर्जा सुरक्षा धोक्यात आली आहे. भारत आपल्या गरजेच्या सुमारे 91% कच्च्या तेलाची आयात करतो. यासोबतच, एलएनजी (LNG), एलपीजी (LPG), मिथेनॉल, अमोनिया आणि खते यांसारख्या आवश्यक वस्तूंसाठी दरवर्षी ₹2.77 लाख कोटी (अंदाजे $33 अब्ज) परकीय चलन खर्च होतो. यामुळे भारतीय अर्थव्यवस्था विशेषतः वाहतूक, उत्पादन आणि खत उद्योगावर मोठा दबाव येतो. पश्चिम आशियातील वाढत्या तणावामुळे या आयातीचा धोका अधिक वाढला आहे, ज्यामुळे महागाई वाढत आहे.
कोळसा गॅसिफिकेशन: स्वदेशी उपायाची नवी दिशा
या आयात अवलंबित्व कमी करण्यासाठी भारत सरकारने कोळसा गॅसिफिकेशनवर (Coal Gasification) जोर दिला आहे. कोळसा गॅसिफिकेशन प्रक्रियेद्वारे देशातील विपुल प्रमाणात उपलब्ध असलेल्या कोळशाचे रूपांतर 'सिन्गॅस' (Syngas) मध्ये केले जाते. या सिन्गॅसचा वापर करून एलएनजी, एलपीजी, मिथेनॉल, अमोनिया आणि युरियासारखी अनेक महत्त्वाची उत्पादने तयार करता येतात. यामुळे आयातीवरील अवलंबित्व कमी होईल आणि ऊर्जा सुरक्षा मजबूत होईल. सरकारने 2030 पर्यंत 100 दशलक्ष टन कोळसा गॅसिफिकेशन क्षमता निर्माण करण्याचे महत्त्वाकांक्षी लक्ष्य ठेवले आहे. हे 'आत्मनिर्भर भारत' मोहिमेला बळ देईल आणि औद्योगिक परिवर्तनाला गती देईल.
उद्योगातील हालचाल आणि जागतिक मॉडेल
या क्षेत्रात वेगाने काम सुरू आहे. महाराष्ट्र येथे न्यू एरा क्लीनटेक सोल्युशन्स (New Era Cleantech Solutions) 5 दशलक्ष मेट्रिक टन प्रति वर्ष (MMTPA) क्षमतेचा प्रकल्प उभारणार आहे, ज्यातून अमोनिया, अमोनियम नायट्रेट आणि मोनोएथिलीन ग्लायकोलचे उत्पादन होईल. ओडिशामध्ये, कोल इंडिया (Coal India) आणि भारत हेवी इलेक्ट्रिकल्स (BHEL) यांच्या संयुक्त उपक्रमासाठी लार्सन अँड टुब्रो (L&T) ला ₹2,500 कोटी ते ₹5,000 कोटी किमतीचा कोळसा-टू-अमोनियम नायट्रेट प्रकल्प ऑर्डर मिळाला आहे. कोल इंडिया स्वतः सिंथेटिक नॅचरल गॅस आणि अमोनियम नायट्रेटसारख्या उत्पादनांसाठी अनेक प्रकल्प राबवत आहे. चीनने आधीच 350 दशलक्ष टन कोळसा गॅसिफिकेशन क्षमता विकसित केली आहे, ज्यामुळे त्यांना जागतिक ऊर्जा संकटांपासून संरक्षण मिळाले आहे.
आव्हाने आणि पुढील मार्ग
या महत्त्वाकांक्षी योजनेत अनेक आव्हाने आहेत. भारतातील कोळशाची गुणवत्ता, विशेषतः त्याची उच्च राख सामग्री (30-45%), अधिक प्रगत आणि महागड्या तंत्रज्ञानाची मागणी करते. कार्बन कॅप्चर, युटिलायझेशन आणि स्टोरेज (CCUS) प्रणालींची गरज भासणार आहे. या प्रकल्पांसाठी लागणारा प्रचंड भांडवली खर्च (high capital expenditure) हा एक मोठा अडथळा आहे. तसेच, एक मजबूत व्यवसाय मॉडेल (business model) तयार करण्याची आवश्यकता आहे, ज्यासाठी सरकारी अनुदानाची (subsidies) गरज भासू शकते. थेट कोळसा जाळण्यापेक्षा ही प्रक्रिया स्वच्छ असली तरी, कार्बन उत्सर्जन (CO2 emissions) व्यवस्थापित करणे हे एक आव्हान आहे.
भविष्यातील वाटचाल
राष्ट्रीय कोळसा गॅसिफिकेशन मिशन (National Coal Gasification Mission) आणि वाढत्या बजेटमुळे सरकारची वचनबद्धता स्पष्ट होते. जागतिक बाजारातही कोळसा गॅसिफिकेशन क्षेत्रात मोठी वाढ अपेक्षित आहे. त्यामुळे, या तंत्रज्ञानाचा वापर करून भारत आपल्या आयातीवरील अवलंबित्व कमी करून आर्थिक दृष्ट्या मजबूत आणि सामरिक दृष्ट्या स्वतंत्र होण्याच्या मार्गावर आहे. पुढील दशकांमध्ये हे क्षेत्र भारतासाठी एक मोठे औद्योगिक आणि आर्थिक परिवर्तनाचे संधी ठरू शकते.
