अर्थव्यवस्थेला चालना देण्याची संधी
भारताची आर्थिक स्थिरता मोठ्या प्रमाणात होणाऱ्या वार्षिक सुवर्ण आयातीवर अवलंबून आहे, जी अंदाजे 700 ते 800 टन आहे. या आयातीमुळे परकीय चलन साठ्यावर ताण येतो आणि चालू खात्यातील तूट वाढते. Malabar Gold & Diamonds च्या मते, देशातील कुटुंबांकडे अंदाजे 25,000 ते 35,000 टन सोनं आहे, जे फारसे वापरात नाही. GMS मध्ये सुधारणा करून हे निष्क्रिय सोनं (Dormant Wealth) औपचारिक अर्थव्यवस्थेत आणल्यास, भारताची आयातीवरील अवलंबित्व कमी होऊन देशांतर्गत आर्थिक ताकद वाढू शकते. Malabar Group चे चेअरमन, एम.पी. अहमद (M.P. Ahammad) यांच्या मते, धोरणात्मक पाठिंबा आणि उद्योगाच्या सहभागाने हे शक्य आहे.
GMS ची आतापर्यंतची कामगिरी
देशातील निष्क्रिय सोनं monetise करण्यासाठी आणि आयातीवरील अवलंबित्व कमी करण्यासाठी सुरू करण्यात आलेली Gold Monetisation Scheme (GMS) सार्वजनिक स्तरावर फारशी यशस्वी झाली नाही. अहवालानुसार, लोकांना या योजनेत फारसा रस नाही. याचे मुख्य कारण म्हणजे दीर्घ लॉक-इन कालावधी (Lock-in Period), सोन्याच्या किमतीतील वाढीच्या तुलनेत कमी परतावा (Returns) आणि किचकट प्रक्रिया. तसेच, लोकांना सुरक्षित ठेव म्हणून प्रत्यक्ष सोनं (Physical Gold) जवळ बाळगण्याची सवय असल्याने ते या योजनेत पैसे गुंतवण्यास कचरतात.
Malabar Gold चे प्रस्ताव
GMS ला पुन्हा चालना देण्यासाठी, Malabar Gold & Diamonds ने काही व्यावहारिक शिफारसी केल्या आहेत. यामध्ये, नियामक देखरेखेखाली (Regulatory Oversight) संघटित ज्वेलर्सना (Organized Jewelers) योजनेत समाविष्ट करणे, डिपॉझिटची किमान मर्यादा 10 ग्रॅमवरून 1 ग्रॅम पर्यंत कमी करणे आणि सोने किंवा रोख स्वरूपात (Cash) पैसे परत मिळवण्याचे लवचिक पर्याय (Flexible Redemption Options) देणे यांचा समावेश आहे. याशिवाय, कमी लॉक-इन कालावधी, चांगल्या लिक्विडिटीचे (Liquidity) पर्याय आणि सोप्या आधार-आधारित ई-केवायसी (e-KYC) ची सूचनाही दिली आहे. दागिन्यांच्या दुकानांमार्फत (Jewelers) सोने गोळा करण्याची व्यवस्था, ज्यावर बँका आणि नियामकांचे नियंत्रण असेल, तसेच डिजिटल ट्रॅकिंग (Digital Tracking) ठेवले जाईल, अशी यंत्रणा प्रस्तावित आहे. यामुळे ग्राहकांचा विश्वास वाढेल आणि कार्यक्षमता सुधारेल. देशातील निष्क्रिय सोन्यापैकी केवळ 1-2% सोनं योजनेत आणल्यास, 600-700 टन सोनं चलनात येऊ शकते, जे वार्षिक आयातीचा मोठा भाग आहे.
आजही कायम असलेल्या अडचणी
आकांक्षित प्रस्ताव असूनही, GMS समोर काही खोलवर रुजलेल्या अडचणी आहेत, ज्यावर सुधारणांमधून मात करणे कठीण असू शकते. सोन्यावरील लोकांचे मजबूत सांस्कृतिक नाते, जे महागाई (Inflation) आणि पिढ्यानपिढ्या संपत्ती हस्तांतरित करण्याचे साधन मानले जाते, ते अनेकदा योजनेतून मिळणाऱ्या माफक व्याजापेक्षा जास्त महत्त्वाचे ठरते. यामुळे विश्वासार्हतेची मोठी समस्या (Trust Deficit) निर्माण होते, कारण लोकांना त्यांच्या मालमत्तेच्या सुरक्षिततेबद्दल चिंता वाटते आणि ते प्रत्यक्ष सोन्यावर अधिक नियंत्रण ठेवणे पसंत करतात. शिवाय, GMS मधून मिळणारा परतावा सोन्याच्या बाजारातील किमतीतील वाढ किंवा इतर चांगल्या गुंतवणुकीच्या तुलनेत कमी वाटतो. सध्या बाजारात सोन्याचे जुने दागिने देऊन नवीन खरेदीवर सूट मिळवण्यासारख्या अनौपचारिक योजना (Informal Schemes) लोकांना जास्त सोयीस्कर वाटतात.
भविष्यातील वाटचाल
सरकार, विशेषतः केंद्रीय अर्थमंत्री निर्मला सीतारामन (Nirmala Sitharaman), सोन्याची आयात कमी करण्यावर आणि देशातील सोन्याचा प्रभावीपणे वापर करण्यावर जोर देत आहेत. GMS ही एक महत्त्वाची धोरणात्मक योजना असली तरी, तिचे यश हे जनतेचा विश्वास आणि आकर्षक परतावा यासारख्या समस्यांवर मात करण्यावर अवलंबून असेल. जागतिक भू-राजकीय तणाव (Geopolitical Uncertainties) आणि महागाईमुळे सोन्याचे दर तेजीत राहण्याची शक्यता आहे. Malabar च्या प्रस्तावांचे यश हे सरकार अशा संरचनात्मक बदलांना किती प्राधान्य देते आणि ग्राहकांच्या संकोचावर मात करणारे आकर्षक परतावा देऊ शकते की नाही, यावर अवलंबून असेल.
