क्रেমलिनचे स्पष्टीकरण आणि भारताचे अधिकार
रशियाच्या क्रেমलिनने स्पष्ट केले आहे की, भारत स्वतःच्या गरजेनुसार क्रूड ऑईल (Crude Oil) कोणाकडून घ्यायचे हे ठरवण्यासाठी पूर्णपणे स्वतंत्र आहे. अमेरिकेच्या काही दाव्यांनुसार भारत रशियाकडून होणारी कच्च्या तेलाची आयात थांबवणार असल्याची चर्चा सुरू होती, मात्र क्रেমलिनच्या प्रवक्त्याने (Spokesperson) सांगितले की, भारत अनेक आंतरराष्ट्रीय पुरवठादारांकडून (Suppliers) तेल खरेदी करत आला आहे आणि ही त्याची जुनीच पद्धत आहे. या वक्तव्यामुळे, भारत रशियन तेल खरेदी पूर्णपणे थांबवणार आहे या दाव्यांवर प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
रिफायनरी समोरील तांत्रिक आणि आर्थिक आव्हाने
मात्र, जिओपॉलिटिक्सच्या (Geopolitics) पलीकडे जाऊन जर आपण भारतीय रिफायनरीजच्या (Refineries) वस्तुस्थितीकडे पाहिले, तर हे चित्र इतके सोपे नाही. राष्ट्रीय ऊर्जा सुरक्षा निधीचे (National Energy Security Fund) तज्ज्ञ इगोर युशकोव्ह (Igor Yushkov) यांच्या मते, भारतीय रिफायनरीज प्रामुख्याने रशियाकडून येणाऱ्या हेवी युरल्स (Heavy Urals) क्रूड ऑईलवर प्रक्रिया करण्यासाठी तयार केल्या आहेत. याच्या उलट, अमेरिकेतून येणारे क्रूड ऑईल तुलनेने हलके (Lighter) असते. जर या दोन्ही प्रकारच्या तेलांची जागा घ्यायची असेल, तर रिफायनरीजमध्ये मोठे तांत्रिक बदल करावे लागतील आणि यासाठी मोठ्या प्रमाणावर खर्च (Cost) येईल. तसेच, तेलांचे मिश्रण (Blending) करण्यासाठीही विशेष प्रक्रिया आणि खर्च वाढेल.
रशिया दररोज भारताला १५ ते २० लाख बॅरल (1.5 to 2 million barrels) क्रूड ऑईल पुरवतो. युशकोव्ह सांगतात की, इतक्या मोठ्या प्रमाणातील पुरवठा अमेरिकेकडून लगेच बदलणे सोपे नाही. जर असे झाले, तर जागतिक बाजारात तेलांच्या किमतींवर आणि पुरवठ्यावर मोठा परिणाम होऊ शकतो.
इतिहासातील धडे आणि बाजाराची संवेदनशीलता
तेलाच्या पुरवठ्यात मोठे बदल झाल्यास त्याचे गंभीर परिणाम इतिहासात दिसून आले आहेत. युशकोव्ह यांनी २०२२ सालची आठवण करून दिली, जेव्हा युरोपीय आणि अमेरिकन बाजारपेठांनी रशियन तेलावर बंदी घातली होती. त्यावेळी भारताने रशियाकडून मोठ्या प्रमाणात तेल घेणे सुरू केले आणि यामुळे जागतिक क्रूड ऑईलच्या किमती १२० डॉलर्स प्रति बॅरलपर्यंत (120 dollars per barrel) वाढल्या होत्या. त्याच काळात अमेरिकेत पेट्रोल आणि डिझेलच्या किमतींनीही उच्चांक गाठला होता.
याव्यतिरिक्त, अमेरिकेने यापूर्वीही भारताच्या ऊर्जा आयातीवर (Energy Imports) टॅक्स (Tariffs) लादले आहेत, ज्यामुळे या ऊर्जा चर्चांमध्ये एक वेगळीच गुंतागुंत निर्माण झाली आहे.
भारताची आयातीवरील निर्भरता आणि भविष्यातील दिशा
भारत आपल्या गरजेच्या सुमारे ८८% क्रूड ऑईलची आयात (Imports) करतो. त्यामुळे भारताचे तेल खरेदीचे निर्णय हे जागतिक ऊर्जा बाजारासाठी खूप महत्त्वाचे ठरतात. २०२१ पर्यंत, भारताच्या एकूण तेल आयातीत रशियन तेलाचा वाटा अगदी नगण्य, म्हणजेच केवळ ०.२% होता. मात्र, फेब्रुवारी २०२२ नंतर पाश्चात्त्य देशांनी रशियावर निर्बंध लादल्यानंतर भारताने रशियन तेलाची आयात मोठ्या प्रमाणात वाढवली.
नवीन आकडेवारीनुसार, जानेवारी २०२६ च्या पहिल्या तीन आठवड्यांत भारताची रशियन क्रूड ऑईलची आयात दररोज सुमारे ११ लाख बॅरल (1.1 million barrels per day) पर्यंत घसरली आहे. डिसेंबर २०२५ मध्ये हा आकडा १२.१ लाख बॅरल प्रतिदिन (1.21 million barrels per day) होता, तर २०२५ च्या मध्यापर्यंत हा आकडा २० लाख बॅरल प्रतिदिन (over 2 million barrels per day) पेक्षा जास्त होता.
एकंदरीत, जागतिक तेल पुरवठ्याचे स्वरूप पाहता, भारताच्या आयात धोरणात कोणताही मोठा बदल हा हळूहळू होणारा असेल. यात करारातील अटी, जिओपॉलिटिकल घडामोडी आणि तेलाच्या किमतीतील सातत्यपूर्ण फरक यासारख्या गोष्टींचा विचार केला जाईल. भारतीय रिफायनरीज सक्षम असल्या तरी, त्यांना विशिष्ट प्रकारच्या क्रूडवर प्रक्रिया करण्यासाठीच तयार केले गेले आहे. आयातीचे स्वरूप अचानक बदलण्यासाठी भांडवली गुंतवणूक (Capital Investment) आणि सिस्टीममध्ये बदल (Recalibration) आवश्यक आहेत. त्यामुळे, जिओपॉलिटिकल दावे काहीही असोत, तेलाचे मिश्रण आणि जागतिक पुरवठा साखळीची (Supply Chain) अर्थव्यवस्था पाहता, भारत खर्च, सुरक्षा आणि तांत्रिक व्यवहार्यता यांचा समतोल साधणारी, अनेक स्त्रोतांकडून तेल मिळवण्याची व्यवहार्य (Pragmatic) रणनीती कायम ठेवण्याची शक्यता आहे. पाश्चात्त्य देशांची रशियावरील निर्बंध सुरू ठेवली तरी, स्वस्त क्रूडसाठी भारताची मागणी कायम राहील, ज्यामुळे रशियन तेलाचा पुरवठा, कदाचित बदलत्या प्रमाणात का होईना, भारतीय ऊर्जा मिश्रणाचा (Energy Mix) एक महत्त्वाचा भाग राहील.
