स्ट्रक्चरल डिमांडमुळे वाढीला आधार
ICRA च्या अहवालानुसार, आगामी दोन आर्थिक वर्षांमध्ये भारतात कॉपरचा वापर (Copper Consumption) दरवर्षी १०-१२% दराने वाढण्याची अपेक्षा आहे [2]. FY26 च्या पहिल्या सात महिन्यांत १४-१५% ची मोठी वाढ दिसून आली होती, मात्र आता हा वेग किंचित कमी होईल. यामागे जागतिक बाजारपेठेतील वाढलेल्या किमती हे एक कारण आहे. असे असले तरी, देशातील वेगाने होणारे शहरीकरण, मोठ्या प्रमाणावरील पायाभूत सुविधांचे प्रकल्प आणि ग्रीन एनर्जीकडे (Green Energy) वेगाने होणारे संक्रमण हे कॉपरच्या मागणीसाठी मजबूत आधारस्तंभ आहेत. अंदाजानुसार, २०३१ पर्यंत भारताची कॉपरची मागणी दरवर्षी दशलक्ष टनांपेक्षा जास्त असू शकते, जी सध्याच्या पातळीपेक्षा ३०% पेक्षा जास्त वाढ दर्शवते [32]. FY2030 पर्यंत, पारंपरिक क्षेत्रांमध्ये एकूण मागणी ३.२४ दशलक्ष टन आणि केवळ ऊर्जा संक्रमण क्षेत्रातून आणखी २७४ हजार टन मागणी अपेक्षित आहे [3]. बांधकाम आणि पायाभूत सुविधा क्षेत्रातून सातत्याने वाढ दिसून येत आहे [42].
जागतिक स्तरावर कॉपरची मागणी लक्षणीयरीत्या वाढण्याची शक्यता आहे. सध्या सुमारे २८ दशलक्ष टन असलेली मागणी २०४० पर्यंत ४० दशलक्ष टनांपेक्षा जास्त होण्याचा अंदाज आहे [14]. चीन हा सर्वात मोठा ग्राहक असला तरी, २०२६ मधील ५७% वरून २०३१ पर्यंत त्याचा वाटा ५२% पर्यंत कमी होण्याची शक्यता आहे, कारण चीनचा कल नवीन पायाभूत सुविधांऐवजी देखभालीवर जास्त असेल [37]. याउलट, युनायटेड स्टेट्समधील मागणी २०२६ च्या तुलनेत २०३१ पर्यंत जवळपास ५०% नी वाढून २.२ दशलक्ष टन पर्यंत पोहोचण्याची अपेक्षा आहे [32]. ऊर्जा संक्रमण (Energy Transition), इलेक्ट्रिक वाहनांची (EVs) वाढती मागणी (ज्यामध्ये सामान्य वाहनांपेक्षा सुमारे चार पट जास्त कॉपर लागते), अक्षय ऊर्जा (Renewable Energy) निर्मिती, पॉवर ग्रिड्स आणि डेटा सेंटर्स (AI इन्फ्रास्ट्रक्चरसह) यांसारखे घटक जागतिक मागणी वाढीसाठी प्रमुख उत्प्रेरक ठरत आहेत [13, 14, 17, 39].
किंमतीतील अस्थिरता आणि मार्जिनमधील तफावत
जानेवारी २०२६ पर्यंत जागतिक कॉपरच्या किमतीत मोठी वाढ झाली असून, ती सुमारे १३,००० डॉलर प्रति टन पर्यंत पोहोचली आहे. हा आर्थिक वर्षाच्या सुरुवातीपासून जवळपास ४०% ची वाढ आहे [2, 4]. या तेजीचे मुख्य कारण म्हणजे खाणकामातील पुरवठा व्यत्यय (Mine Supply Disruptions), धातूच्या कच्या मालाची (Ore Grades) घटलेली गुणवत्ता आणि विविध एक्सचेंजेसवरील इन्व्हेंटरीतील बदल, केवळ मागणीत वाढ होणे हे कारण नाही [2, 4]. अमेरिकेच्या आयात शुल्कासंबंधीच्या (Tariff) अनिश्चिततेमुळे COMEX वर इन्व्हेंटरी वाढली आहे, तर LME वर घट झाली आहे, ज्यामुळे अमेरिकेबाहेरील कॉपरची उपलब्धता कमी झाली आहे [2, 4]. २०२६ साठी किमतीच्या अंदाजांमध्ये विविधता आहे; काही विश्लेषक १०,०००-१२,००० डॉलर प्रति टन सरासरी किंमत अपेक्षित करत आहेत, तर काही जण अल्पकालीन १५,००० डॉलर प्रति टन पर्यंतची वाढ पाहू शकतात. मात्र, दीर्घकाळ कॉपरची उपलब्धता कमीच राहील असा अंदाज आहे [7, 8, 17]. गोल्डमन सॅक्सने २०२६ साठी सरासरी ५.१७ डॉलर प्रति पाउंड (११,३५४ डॉलर प्रति टन) असा अंदाज व्यक्त केला आहे [36].
किंमतीच्या या वाढीचा परिणाम कॉपर उत्पादन साखळीतील (Value Chain) मार्जिनवर दिसू लागला आहे. कॉपरच्या अपस्ट्रीम (Upstream) कंपन्यांना वाढलेल्या किमतींमुळे फायदा होण्याची शक्यता आहे, ज्यामुळे त्यांच्या ऑपरेटिंग नफ्याला (Operating Profitability) पाठिंबा मिळेल. तथापि, डाउनस्ट्रीम (Downstream) स्मेल्टिंग (Smelting) आणि रिफायनिंग (Refining) कंपन्यांना मोठ्या मार्जिन दबावाला सामोरे जावे लागत आहे. स्मेल्टर (Smelters) जे कॉपर कॉन्सन्ट्रेटवर (Copper Concentrate) प्रक्रिया करून शुद्ध धातू बनवतात, त्यांना मिळणारे ट्रीटमेंट आणि रिफायनिंग चार्जेस (TCs) जवळजवळ शून्य किंवा नकारात्मक पातळीवर घसरले आहेत [2, 26, 40, 47]. याचा अर्थ काही स्मेल्टरना आता धातूवर प्रक्रिया करण्यासाठी पैसे द्यावे लागत आहेत. चीनमधील स्मेल्टिंग क्षमता वाढणे आणि जागतिक स्तरावर कॉपर कॉन्सन्ट्रेटच्या पुरवठ्यावर असलेली ताण यामुळे ही परिस्थिती अधिक बिकट झाली आहे [4, 13, 33, 40]. २०२५ साठी बेंचमार्क TC/RCs २०-३० डॉलर प्रति टन राहण्याचा अंदाज आहे, जो पूर्वीच्या ८० डॉलर प्रति टन पेक्षा लक्षणीय घट आहे [33].
पुरवठा साखळीतील लवचिकता आणि भविष्यातील वाटचाल
नवीन क्षमता जोडल्यामुळे, भारतात शुद्ध कॉपरची तूट (Refined Copper Deficit) कमी होण्याची अपेक्षा आहे. मात्र, देश अजूनही कॉपरच्या गरजांसाठी आयातीवर खूप अवलंबून आहे, ५०% पेक्षा जास्त कॉपरची आयात केली जाते [2, 3]. हिंदुस्तान कॉपर लिमिटेड (HCL), जी भारतातील एकमेव एकात्मिक कॉपर उत्पादक आहे, तिने खाण विस्तार आणि पुनरुज्जीवनाद्वारे FY2031 पर्यंत कॉपर खनिजाचे उत्पादन १२.२ दशलक्ष टन प्रति वर्ष वाढवण्याचे नियोजन केले आहे [30, 31]. अदानीच्या कच्छ कॉपर लिमिटेडने ५,००,००० टन क्षमतेचा प्लांट कार्यान्वित केला असून, २०२९ पर्यंत असाच आणखी एक प्लांट अपेक्षित आहे [3]. या प्रयत्नांनंतरही, भारत आपल्या कॉपर कॉन्सन्ट्रेटच्या गरजांपैकी ९०% पेक्षा जास्त आयात करतो, आणि हा अवलंबित्व वाढण्याची शक्यता आहे [45]. या धोक्यांना कमी करण्यासाठी, भारत धोरणात्मक संसाधन राजनैतिकतेचा (Strategic Resource Diplomacy) शोध घेत आहे आणि द्विपक्षीय व्यापार करारांद्वारे (Bilateral Trade Agreements) कॉन्सन्ट्रेट पुरवठा सुरक्षित करण्याचा प्रयत्न करत आहे [45]. हिंडाल्को इंडस्ट्रीज (Hindalco Industries) (मार्केट कॅप ₹२.११ लाख कोटी, P/E ~११.८x) आणि वेदांता लिमिटेड (Vedanta Ltd) (मार्केट कॅप ~₹२.६७ लाख कोटी, P/E ~२४.२x) सारखे प्रमुख भारतीय कंपन्या या क्षेत्रात सक्रिय आहेत [19, 20, 41, 43]. ऊर्जा संक्रमण आणि औद्योगिक वाढीमध्ये कॉपरची अपरिहार्य भूमिका लक्षात घेता, अल्पकालीन किंमत अस्थिरता आणि पुरवठा साखळीतील आव्हाने असूनही, विश्लेषकांचे दीर्घकालीन दृष्टिकोन सकारात्मक राहिले आहेत [5, 38].