लहान NBFCs कंपन्यांना सध्या फंड उभारणीत मोठा संघर्ष करावा लागत आहे. मोठ्या आणि उच्च रेटिंग असलेल्या कंपन्यांच्या तुलनेत या छोट्या कंपन्या मागे पडत असून, आता त्यांनी आपला मोर्चा 'गोल्ड लोन'कडे वळवला आहे.
वाढती दरी आणि क्रेडिट रेटिंगचा अडथळा
भारतीय NBFC क्षेत्रात सध्या एक मोठी दरी निर्माण झाली आहे. ज्या मोठ्या कंपन्यांचे क्रेडिट रेटिंग AA किंवा त्यापेक्षा जास्त आहे, त्यांना डेट मार्केटमधून सहजपणे पैसा उभा करता येत आहे. मात्र, लहान कंपन्यांना अजूनही बँकांच्या कर्जावरच अवलंबून राहावे लागत आहे. यामुळे या कंपन्यांच्या कर्जाच्या व्याजाचा दर वाढला असून, त्यांच्या वाढीवर मर्यादा येत आहेत.
बँकांची आक्रमक विस्तारनीती
पूर्वी ग्रामीण आणि निमशहरी भागात NBFCs चे वर्चस्व होते. तिथल्या स्थानिक ग्राहकांशी असलेल्या चांगल्या संबंधांचा फायदा या कंपन्यांना मिळत असे. मात्र, आता मोठ्या कमर्शियल बँकांनी ग्रामीण भागांत आपल्या शाखांचा विस्तार केल्याने NBFCs ची ही मक्तेदारी धोक्यात आली आहे. बँकांकडे कमी खर्चात उपलब्ध असलेला निधी (Low-cost funding) असल्यामुळे, ते छोटे NBFCs ला तगडी स्पर्धा देत आहेत.
गोल्ड लोनकडे कल
या कठीण परिस्थितीत, छोट्या NBFCs नी आता आपल्या व्यवसायाचे मॉडेल बदलण्यास सुरुवात केली आहे. त्यांनी पर्सनल लोन किंवा अनसिक्युअर्ड लोनऐवजी गोल्ड बॅक्ड लोन (Gold-backed loans) देण्यावर भर दिला आहे. तारण (Collateral) असलेल्या कर्जांमध्ये धोका कमी असतो आणि त्यातून बुडीत कर्जांचे प्रमाण (Delinquency rates) नियंत्रित राहण्यास मदत होते.
गुंतवणुकीवर परिणाम
येणाऱ्या काळात कच्च्या तेलाच्या किमतीतील चढ-उतार आणि ग्रामीण भागातील दुष्काळ यांसारख्या बाह्य घटकांचा दबाव या क्षेत्रावर राहू शकतो. गुंतवणूकदारांसाठी सध्या महत्त्वाचे हे असेल की, या छोट्या कंपन्या वाढत्या व्याजाच्या खर्चाचे व्यवस्थापन कसे करतात आणि तारण ठेवलेल्या कर्जांतून आपला नफा (Margin) कसा टिकवून ठेवतात.