पर्सनल लोन मंजूर करताना कर्जदार केवळ उत्पन्नापेक्षा अधिक गोष्टींचे मूल्यांकन करतात. क्रेडिट स्कोअर, नोकरीची स्थिरता आणि कर्जदाराचे राहण्याचे शहर यासारखे घटक असुरक्षित कर्जासाठी पात्रता निश्चित करण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावतात. हे बहुआयामी मूल्यांकन कर्जदाराची परतफेडीची खरी क्षमता मोजण्यासाठी केले जाते.
कर्जदार उत्पन्नाची तपासणी का करतात?
पर्सनल लोन मुळात असुरक्षित असतात, त्यामुळे कर्जदार डिफॉल्ट झाल्यास कर्जदारांकडे फार कमी पर्याय उरतात. परिणामी, उत्पन्न हे कर्जदाराच्या मासिक कर्ज हप्ते व्यवस्थापित करण्याच्या क्षमतेचे प्राथमिक निर्देशक बनते. उच्च आणि सातत्यपूर्ण उत्पन्न प्रोफाइल कर्जदाराचा धोका लक्षणीयरीत्या कमी करते, ज्यामुळे मंजुरीची प्रक्रिया सुलभ होते.
मुख्य मंजुरीचे घटक
पगारदार व्यक्तींसाठी, बहुतेक कर्जदार ₹15,000 ते ₹25,000 पर्यंत किमान मासिक उत्पन्नाची आवश्यकता ठेवतात. मोठ्या शहरांमध्ये वाढलेल्या जीवनशैलीच्या खर्चामुळे ही मर्यादा अनेकदा वाढवली जाते. स्वयं-रोजगारित अर्जदारांसाठी सामान्यतः जास्त वार्षिक उत्पन्नाची आवश्यकता असते, जिथे कर्जदार कमी कालावधीत उत्पन्नाच्या स्थिरतेवर लक्ष केंद्रित करतात. नोकरी देणाऱ्या कंपनीची प्रतिष्ठा देखील महत्त्वाची असते; स्थापित कंपन्या किंवा सरकारी संस्थांमध्ये काम करणाऱ्यांना प्राधान्य मिळू शकते.
आकड्यांच्या पलीकडे
किमान उत्पन्नाचे बेंचमार्क पूर्ण केल्याने कर्जाच्या मंजुरीची हमी मिळत नाही. कर्जदार इतर EMI किंवा क्रेडिट कार्डांचे शिल्लक यासारख्या विद्यमान आर्थिक वचनबद्धतांचे बारकाईने निरीक्षण करतात. उत्पन्नाचा मोठा भाग आधीच कर्जासाठी वाटप केला असल्यास, जास्त पगार असलेल्या व्यक्तींसाठीही मंजूरी मिळणे कठीण होऊ शकते. याउलट, वेळेवर परतफेड आणि कमी थकबाकी असलेले कर्ज यांचा इतिहास दर्शवणारा मजबूत क्रेडिट स्कोअर, काहीवेळा किंचित कमी उत्पन्न भरून काढू शकतो, ज्यामुळे कर्जदारांना अधिक आश्वासन मिळते. लोन पॉलिसी मुद्दाम लवचिक ठेवल्या जातात, कठोर अंकीय मर्यादांऐवजी परतफेडीच्या क्षमतेच्या व्यापक मूल्यांकनास प्राधान्य दिले जाते. कर्जदारांना सल्ला दिला जातो की त्यांनी विद्यमान कर्ज कमी करावे आणि वास्तववादी कर्ज रकमेसाठी अर्ज करावा जेणेकरून त्यांच्या संधी सुधारू शकतील.
