भारतातील बँकांच्या क्रेडिट ग्रोथने (Credit Growth) **17.7%** चा वेग पकडला आहे, जो ठेवींच्या **12.2%** वाढीपेक्षा खूप जास्त आहे. यामुळे बँकिंग सिस्टममध्ये लिक्विडिटीची (Liquidity) समस्या निर्माण झाली आहे. गुंतवणूकदारांनी लक्ष ठेवावे कारण यामुळे बँकांचे प्रॉफिट मार्जिन्स (Profit Margins) कमी होऊ शकतात.
काय घडले?
मे 2026 अखेरच्या पंधरवड्यात, भारतीय बँकिंग सेक्टरने एका वर्षाच्या तुलनेत 17.7% च्या दराने क्रेडिट ग्रोथ नोंदवली. गेल्या जवळपास दोन वर्षांतील कर्जाची ही सर्वात वेगवान वाढ आहे. मात्र, याच वेळी बँकांमध्ये ठेवींची वाढ 12.2% दराने झाली. या वाढीच्या अंतरामुळे सिस्टममध्ये सुमारे ₹3.8 लाख कोटींचा मोठा फंड गॅप (Funding Gap) निर्माण झाला आहे.
फंड गॅपचे महत्त्व
जेव्हा बँका ठेवींपेक्षा जास्त कर्ज देतात, तेव्हा त्यांना लिक्विडिटीची (Liquidity) समस्या जाणवते. मे 2026 अखेर, बँकांनी जमा झालेल्या प्रत्येक 100 रुपयांच्या ठेवींवर 82.8 रुपये कर्ज म्हणून दिले होते. याला क्रेडिट-डिपॉझिट रेशो (Credit-Deposit Ratio) म्हणतात. हा रेशो जास्त असणे म्हणजे बँकांकडे कर्ज देण्यासाठी कमी अतिरिक्त पैसा उपलब्ध आहे. हा गॅप भरून काढण्यासाठी बँकांना इतर मार्गांनी, जसे की होलसेल मार्केट किंवा सेंट्रल बँकेकडून कर्ज घ्यावे लागते, जे अधिक महाग असू शकते. यामुळे बँकांचे नेट इंटरेस्ट मार्जिन (Net Interest Margin) म्हणजेच कर्ज आणि ठेवींवरील व्याजातील फरक कमी होऊन त्यांच्या प्रॉफिटवर दबाव येऊ शकतो.
कर्जाच्या वाढीमागील कारणे
बँकर्सनी या वाढीमागे दोन मुख्य कारणे दिली आहेत. पहिले म्हणजे, तेल विपणन कंपन्यांनी (Oil Marketing Companies) त्यांचे कर्ज वाढवले आहे. जेव्हा कच्च्या तेलाच्या जागतिक किमती वाढतात, तेव्हा या कंपन्यांना तेल आयात आणि प्रक्रिया करण्यासाठी अधिक वर्किंग कॅपिटलची (Working Capital) गरज भासते. दुसरे म्हणजे, सरकारच्या इमर्जन्सी क्रेडिट लाइन गॅरंटी स्कीम (ECLGS) मुळे विविध क्षेत्रांमध्ये कर्जाची मागणी वाढत आहे. हे घटक सध्याची मागणी स्पष्ट करतात, परंतु या क्रेडिट ग्रोथची टिकाऊपणा या विशिष्ट गरजांवर अवलंबून असेल किंवा खाजगी क्षेत्रातील गुंतवणुकीत वाढ होईल का, हे पाहणे महत्त्वाचे ठरेल.
बँका लिक्विडिटी संकटावर कशी मात करत आहेत?
ठेवीतून पुरेशी नवीन रक्कम न येता कर्जाची मजबूत मागणी पूर्ण करण्यासाठी, बँका त्यांच्या गुंतवणूक पोर्टफोलिओमध्ये बदल करत आहेत. आकडेवारीनुसार, बँकांनी सरकारी रोख्यांमधील (G-Secs) गुंतवणूक कमी केली आहे. या सुरक्षित सरकारी रोख्यांची विक्री करून किंवा कमी प्रमाणात ठेवून, बँका व्यवसाय आणि व्यक्तींना कर्ज देण्यासाठी रोख रक्कम मोकळी करत आहेत. यामुळे अल्पावधीत कर्जाची मागणी पूर्ण होण्यास मदत होत असली तरी, यामुळे बँकांच्या बॅलन्स शीटचे स्वरूप बदलत आहे.
गुंतवणूकदारांनी काय पाहावे?
गुंतवणूकदारांनी पुढील तिमाहीत बँका या तफावतीला कशा सामोरे जातात यावर लक्ष ठेवावे. सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, अधिक ठेवीदार आकर्षित करण्यासाठी बँकांना फिक्स्ड डिपॉझिटवर (Fixed Deposit) व्याजदर वाढवावा लागेल का, हे पाहावे लागेल. जर ठेवींचे व्याजदर वाढले, तर बँकांना एकतर हा वाढीव खर्च स्वतः सहन करावा लागेल, ज्यामुळे त्यांचे प्रॉफिट मार्जिन कमी होईल, किंवा कर्जदारांकडून जास्त व्याजदर आकारून हा भार त्यांच्यावर टाकावा लागेल, ज्यामुळे कर्जाची मागणी कमी होऊ शकते. याव्यतिरिक्त, क्रेडिट-डिपॉझिट रेशोवर लक्ष ठेवणे महत्त्वाचे ठरेल; जर तो 80% च्या वर राहिला, तर सिस्टममध्ये पैशांची तंगी असल्याचे दिसून येते, जी या क्षेत्रासाठी एक संरचनात्मक आव्हान आहे.
