तातडीची टेंडर आणि खतांच्या किमतीतील भूकंप
Rashtriya Chemicals and Fertilizers (RCF) या प्रमुख भारतीय कंपनीने 85,000 मेट्रिक टन खतांसाठी तातडीने जागतिक स्तरावर निविदा (Global Tender) काढली आहे. यात 50,000 टन NPK कॉम्प्लेक्स फर्टिलायझर्स आणि 35,000 टन अमोनियम सल्फेटचा समावेश आहे. जूनमधील पेरणी हंगामासाठी 31 मे पर्यंत हा पुरवठा अपेक्षित आहे. ही टेंडर अशा वेळी आली आहे, जेव्हा पश्चिम आशियातील युद्धामुळे जागतिक पुरवठा साखळी विस्कळीत झाली आहे आणि शिपिंग खर्चही लक्षणीय वाढला आहे. याचे परिणाम आता दिसू लागले आहेत: फेब्रुवारी 2026 मध्ये RCF ने $508-$512 प्रति टन दराने युरिया खरेदी केला होता, मात्र एप्रिल 2026 मध्ये याच युरियासाठी $935-$959 प्रति टन पर्यंत बोली लागली आहे. अवघ्या दोन महिन्यांत हा खर्च जवळपास दुप्पट झाला आहे. शेतीसाठी आवश्यक असलेल्या या खतांच्या वाढत्या किमतींमुळे भारताच्या अन्न सुरक्षेसमोर आणि आयात बिलांसमोर मोठे आव्हान उभे राहिले आहे.
सरकारची नवी खेळी: अमोनियम सल्फेटला प्रोत्साहन
या टेंडरसोबतच, भारतीय सरकारने एक महत्त्वाची धोरणात्मक चाल खेळली आहे. अमोनियम सल्फेटला नायट्रोजनचा एक चांगला स्रोत म्हणून युरियाला पर्याय म्हणून प्रोत्साहन दिले जात आहे. शेतकरी याचा अधिकाधिक वापर करतील यासाठी, या रबी हंगामापासून अमोनियम सल्फेटला खत अनुदान योजनेत समाविष्ट करण्यात आले आहे. हे एक दूरगामी धोरण आहे, कारण भारत स्थानिक पातळीवर 90% NPK खतांचे उत्पादन करत असला तरी, उत्पादनासाठी लागणारा गॅस आणि पोटॅशसारखा कच्चा माल आयात करावा लागतो.
RCF आणि सरकारवर वाढत्या खर्चाचा बोजा
जागतिक स्तरावर खतांच्या वाढलेल्या किमतींचा RCF आणि सरकारच्या सबसिडी (अनुदान) कार्यक्रमावर मोठा भार पडणार आहे. युरियाच्या आयातीचा खर्च दुप्पट झाल्याने, RCF सारख्या कंपन्यांवर आर्थिक ताण वाढला आहे. RCF च्या डिसेंबर 2025 पर्यंतच्या नऊ महिन्यांच्या निकालांनुसार, कंपनीने नफा कमावला असला तरी, व्याज खर्चात मोठी वाढ झाली असून कंपनीचा ओव्हरऑल फायनान्शियल ट्रेंड स्कोअर (Financial Trend Score) खालावला आहे. RCF ची मार्केट व्हॅल्यू (Market Value) जवळपास ₹7,200 कोटी आहे, तर पी/ई रेशो (P/E Ratio) 20 च्या आसपास आहे, जो सेक्टरच्या सरासरीपेक्षा किंचित जास्त आहे. तुलनेत, प्रतिस्पर्धी नॅशनल फर्टिलायझर्स लिमिटेड (NFL) चे मार्केट व्हॅल्यू ₹3,700 कोटी आणि पी/ई रेशो 19 च्या आसपास आहे. RCF च्या शेअर्सने वर्षाच्या सुरुवातीपासून (Year-to-date) -7.90% ची घट दाखवली आहे, तर सेन्सेक्स -1.81% ने घसरला आहे. या ताज्या टेंडरमुळे वाढलेला आयात खर्च RCF च्या नफ्यावर अधिक परिणाम करू शकतो किंवा यासाठी सरकारकडून अधिक मदतीची गरज भासू शकते.
जागतिक अस्थिरतेमुळे वाढलेला धोका
खते आणि त्यांच्या कच्च्या मालासाठी आयातीवर अवलंबून असल्याने, भारत जागतिक भू-राजकीय संघर्षांच्या काळात असुरक्षित बनतो. पश्चिम आशियातील संघर्षामुळे स्ट्रेट ऑफ होर्मुझ (Strait of Hormuz) सारख्या महत्त्वाच्या सागरी मार्गांची नाजूकता पुन्हा एकदा समोर आली आहे. RCF च्या ऑपरेटिंग मेट्रिक्समध्ये (Operating Metrics) काही सुधारणा दिसल्या तरी, त्याचा फायनान्शियल ट्रेंड स्कोअर वेगाने घसरला आहे. एका विश्लेषकाने तर 'स्ट्रॉंग सेल' (Strong Sell) रेटिंग दिली आहे. गेल्या पाच वर्षांत RCF च्या नफ्यात वार्षिक 17.5% घट झाली आहे, जरी अलीकडे त्यात सुधारणा दिसत असली तरी. 20 पेक्षा जास्त असलेला पी/ई रेशो (P/E Ratio) मागील सरासरी आणि उद्योगातील इतर कंपन्यांच्या तुलनेत जास्त आहे. RCF चे कर्ज-इक्विटी गुणोत्तर (Debt-to-equity ratio) 0.65 आहे, जे वाढत्या इनपुट खर्च आणि पुरवठा विस्कळीत होण्याच्या धोक्यांमध्ये अतिरिक्त आर्थिक जोखीम निर्माण करते.
पुढील वाटचाल: मिश्र संकेत
पुरवठा साखळीतील अडचणी आणि वाढत्या किमती असूनही, भारत सरकार पुढील खरीप हंगामासाठी खतांचा पुरेसा पुरवठा सुनिश्चित करेल, असे आश्वासन देत आहे. अमोनियम सल्फेटला अनुदान योजनेत समाविष्ट करणे हे एक महत्त्वाचे धोरणात्मक पाऊल आहे, जे खतांच्या वापरात संतुलन साधण्याचे आणि युरियावरील अवलंबित्व कमी करण्याचे दीर्घकालीन उद्दिष्ट दर्शवते. सर्वात मोठे आव्हान हे या टेंडरमधून वाढलेल्या आयात खर्चाचे व्यवस्थापन करणे हे आहे. हे खर्च ग्राहकांसाठी अन्नधान्याच्या किमती वाढवणार नाहीत किंवा RCF सारख्या खरेदीदारांसाठी अव्यवहार्य आर्थिक भार टाकणार नाहीत, हे पाहणे महत्त्वाचे ठरेल. विश्लेषकांचे मत संमिश्र आहे; RCF साठी साधारणपणे 'बाय' (Buy) रेटिंग असले तरी, अलीकडील कमजोर कामगिरी आणि क्षेत्रातील मोठे धोके पाहता यावर सावधगिरी बाळगणे आवश्यक आहे.
