भारताच्या अर्थव्यवस्थेचा कणा असलेल्या कृषी क्षेत्राच्या संदर्भात अर्थसंकल्प २०२६ एक महत्त्वपूर्ण टप्पा ठरू शकतो. या वेळी, लहानसहान बदलांऐवजी मूलभूत पुनर्रचना करण्यावर उद्योगाचा जोर आहे. शेतीकडे केवळ कल्याणकारी उपक्रम म्हणून न पाहता, त्याला शाश्वत आर्थिक वाढीचे एक शक्तिशाली इंजिन म्हणून पाहण्याची गरज आहे. हा धोरणात्मक बदल उत्पादकता, संसाधनांचा वापर आणि हवामानातील बदल तसेच जागतिक बाजारपेठेतील अस्थिरतेमुळे येणारे धोके यांसारख्या गंभीर समस्यांवर मात करण्यासाठी आवश्यक आहे.
दीर्घकालीन संरचनात्मक बदलांची गरज
भारतीय अर्थव्यवस्था आणि रोजगारात कृषी क्षेत्राचे योगदान मोठे आहे. जीडीपीमध्ये अंदाजे १६-१८% आणि रोजगारात ४५% पेक्षा जास्त वाटा असलेल्या या क्षेत्राला आजही कमी उत्पादन प्रति हेक्टर, अकार्यक्षम जल व्यवस्थापन आणि बाजारपेठेतील विखंडनासारख्या जुन्या समस्या भेडसावत आहेत. त्यामुळे, भागधारकांची एकजूट मागणी आहे की अर्थसंकल्प २०२६ मध्ये केवळ तात्पुरत्या योजना न आणता, दीर्घकालीन सुधारणांचा पाया रचला जावा. यामुळे धोरणांमध्ये सातत्य येईल आणि आधुनिकीकरणासाठी आवश्यक गुंतवणूक आकर्षित होण्यास मदत होईल.
सबसिडी आणि प्रोत्साहन योजनांचे पुनर्विचार
उद्योग क्षेत्रातील नेते इनपुट सबसिडीमध्ये (input subsidies) महत्त्वपूर्ण बदल सुचवत आहेत. यांचा रोख वापराऐवजी कार्यक्षमतेवर आणि उत्पादकतेवर आधारित असावा. किसानक्राफ्ट लिमिटेडचे (KisanKraft Ltd) चेअरमन रवींद्र अग्रवाल यांच्या मते, वैज्ञानिक पद्धतीने तयार केलेले आणि कामगिरीवर आधारित प्रोत्साहन योजना जमिनीचे आरोग्य, संसाधनांचा प्रभावी वापर आणि शेतकऱ्यांचे उत्पन्न वाढवण्यासाठी उपयुक्त ठरतील. यांत्रिकीकरण (mechanization) सबसिडी थेट लाभ हस्तांतरण (Direct Benefit Transfer - DBT) द्वारे, मंजूर उपकरणांसाठीच दिली जावी, असे त्यांचे म्हणणे आहे.
स्पर्धात्मकता आणि मूल्य साखळ्या मजबूत करणे
पाणी, जमीन आणि हवामान व्यवस्थापनासाठी एकत्रित दृष्टिकोन, ज्याला राष्ट्रीय मिशन म्हणूनही पाहिले जाऊ शकते, हे दीर्घकालीन स्पर्धात्मकतेसाठी महत्त्वाचे आहे. शेतीसाठी परवडणारे कर्ज आणि गुंतवणुकीला प्रोत्साहन देण्यासाठी युनिव्हर्सल डिजिटाइज्ड जमीन नोंदी (universal digitized land records) अत्यावश्यक मानल्या जात आहेत. याव्यतिरिक्त, सुधारित ग्रेडिंग, साठवणूक, लॉजिस्टिक्स आणि ट्रेसेबिलिटी (traceability) प्रणालींद्वारे पुरवठा साखळ्यांचे आधुनिकीकरण केल्यास काढणीनंतरचे नुकसान लक्षणीयरीत्या कमी होईल आणि शेतकरी उत्पन्न वाढेल.
क्षेत्रा-विशिष्ट मागण्या आणि बाजारपेठेतील गतिशीलता
यारा साउथ एशियाचे (Yara South Asia) व्यवस्थापकीय संचालक संजीव कान्वर यांच्या मते, शेती हे विकासाचे प्रमुख इंजिन आहे. स्थिर बाजारपेठ, सहज उपलब्ध होणारे कर्ज आणि हवामान-स्माрт शेती (climate-smart agriculture) याद्वारे शेतकरी उत्पन्न सुरक्षित करण्याची गरज आहे. दुग्ध क्षेत्रात, जगातील सर्वात मोठे दूध उत्पादक असूनही, जागतिक निर्यातीत आपला हिस्सा कमी असल्याची खंत व्यक्त करत, रंजनित मुकुंदन (Stellapps Technologies CEO) यांनी डिजिटल प्रोक्युरमेंट आणि मूल्यवर्धित दुग्धजन्य पदार्थांवर (value-added dairy products) लक्ष केंद्रित करण्याचे सुचवले आहे. न्यूट्रिकाचे (Nutrica) स्पर्श सचार यांनी खाद्यतेल आयातीवरील अवलंबित्व कमी करण्यासाठी तेलबियाणे उत्पादकता वाढवण्यावर आणि लवचिक कृषी पायाभूत सुविधा निर्माण करण्यावर जोर दिला आहे, कारण सध्या भारताची जवळपास ६०% खाद्यतेलाची मागणी आयातीतून पूर्ण होते.
व्यापक आर्थिक आणि बाजारपेठेचा संदर्भ
भारतीय कृषी रसायन बाजारपेठ (agrochemical market) २०२६ पर्यंत सुमारे ९.५९ अब्ज डॉलर्स पर्यंत पोहोचण्याचा अंदाज आहे, जो २०३१ पर्यंत ६.६६% च्या सीएजीआर (CAGR) दराने वाढेल. मात्र, जानेवारी २०२६ मध्ये कृषी स्टॉक्सच्या (agriculture stocks) सेगमेंटमध्ये मोठी घसरण झाली, जिथे काही शेअर्स १५-३०% पर्यंत घसरले. यारा इंटरनॅशनल एएसए (Yara International ASA), सुमारे ११.६ अब्ज डॉलर्स मार्केट कॅपिटलायझेशन (market capitalization) आणि १४.७ चा टीटीएम पी/ई (TTM P/E) गुणोत्तर असलेली कंपनी, अलीकडे विश्लेषकांच्या रेटिंगमध्ये सुधारणा पाहिली आहे.
सरकारच्या कृषी क्षेत्रातील अर्थसंकल्पीय वाटपांमध्ये (budgetary allocations) आता हक्काऐवजी (entitlement) कार्यक्षमता आणि प्रणाली-आधारित सुधारणा कार्यक्रमांवर भर दिला जात असल्याचे संकेत मिळत आहेत.