ભારત અને યુરોપિયન યુનિયન (EU) એ ગ્રીન શિપિંગ કોરિડોર બનાવવા માટે હાથ મિલાવ્યા છે. આ પ્રોજેક્ટનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય **2030** સુધીમાં મુખ્ય બંદરો પર **60%** રિન્યુએબલ એનર્જીનો ઉપયોગ કરવાનો છે, જે ગ્રીન હાઇડ્રોજન ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર દ્વારા સપ્લાય ચેઇનને મજબૂત બનાવશે.
ભારત અને યુરોપિયન યુનિયને મેરીટાઇમ ટ્રેડ રૂટ્સને ડીકાર્બોનાઇઝ કરવા અને સસ્ટેનેબલ લોજિસ્ટિક્સને પ્રોત્સાહન આપવા માટે વ્યૂહાત્મક ગઠબંધનની જાહેરાત કરી છે. 'સાગર મંથન 2026' ઇવેન્ટ દરમિયાન લેવાયેલો આ નિર્ણય ભારતના દરિયાઈ ક્ષેત્રમાં કાર્બન ફૂટપ્રિન્ટ ઘટાડવા માટે એક મોટું પગલું માનવામાં આવે છે.
ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર માટેના મોટા લક્ષ્યાંકો
આ યોજના હેઠળ, ભારત પોતાના મોટા બંદરો પર રિન્યુએબલ એનર્જીનો વપરાશ 2030 સુધીમાં 60% થી વધુ અને 2047 સુધીમાં 90% થી વધુ કરવાનો લક્ષ્યાંક ધરાવે છે. આ માટે ડીઝલ સંચાલિત ટગ્સને બદલે સસ્ટેનેબલ વિકલ્પો લાવવામાં આવશે. સરકારે ખાસ કરીને Deendayal Port, Paradip Port અને V.O. Chidambaranar Port ને ગ્રીન હાઇડ્રોજનના ઉત્પાદન અને સંગ્રહ માટેના મુખ્ય હબ તરીકે પસંદ કર્યા છે.
રોકાણકારો માટે શું છે મહત્વ?
આ પહેલથી હેવી એન્જિનિયરિંગ, પોર્ટ મેનેજમેન્ટ અને રિન્યુએબલ એનર્જી ક્ષેત્રે મોટા પ્રમાણમાં કેપિટલ એક્સપેન્ડિચર (CapEx) જોવા મળી શકે છે. જે કંપનીઓ ક્લીન એનર્જી સોલ્યુશન્સ આપે છે, તેમને આ ટ્રાન્ઝિશનમાં મોટો ફાયદો મળી શકે છે.
જોખમો અને પડકારો
જોકે, ગ્રીન હાઇડ્રોજન અને એમોનિયા તરફનું પરિવર્તન ખર્ચાળ છે, જે પ્રોજેક્ટ લેતી કંપનીઓની બેલેન્સ શીટ પર દબાણ લાવી શકે છે. ઉપરાંત, વૈશ્વિક સ્તરે કાર્બન બોર્ડર એડજસ્ટમેન્ટ જેવા કડક પર્યાવરણીય નિયમોનું પાલન કરવું કંપનીઓ માટે અનિવાર્ય બનશે. આગામી સમયમાં પ્રોજેક્ટની સમયરેખા અને ટેન્ડરની વિગતો પર રોકાણકારોની નજર રહેશે.