સરકારે વર્ષ 2047 સુધીમાં સેમિકન્ડક્ટર ક્ષેત્રે આત્મનિર્ભર બનવાનું લક્ષ્ય રાખ્યું છે, જેમાં ડિફેન્સ અને AI ચીપ્સ પર ખાસ ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે. જોકે, રોકાણકારોએ આ સેક્ટરના ખૂબ જ વધુ કેપિટલ-ઇન્ટેન્સિવ હોવા અને લાંબા ગાળાના અમલીકરણના જોખમોને ધ્યાનમાં રાખવા જોઈએ.
ભારત સરકારે સંરક્ષણ મંત્રાલય અને DRDO ના માધ્યમથી વર્ષ 2047 સુધીમાં દેશને સેમિકન્ડક્ટર મેન્યુફેક્ચરિંગ અને ડિઝાઇનિંગનું વૈશ્વિક હબ બનાવવાનો મહત્વાકાંક્ષી રોડમેપ તૈયાર કર્યો છે. આ પહેલનો મુખ્ય હેતુ સ્વદેશી માઈક્રોપ્રોસેસર્સ અને AI-આધારિત સિસ્ટમ્સ તૈયાર કરી વિદેશી નિર્ભરતા ઘટાડવાનો છે.
રોકાણકારો માટે શું છે સ્થિતિ?
સેમિકન્ડક્ટર ફેબ્રિકેશન (Fab) એ દુનિયાના સૌથી ખર્ચાળ બિઝનેસમાંથી એક છે. આ યુનિટ્સ સ્થાપવા માટે સાધનો અને ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પાછળ અબજો ડોલરનો પ્રારંભિક ખર્ચ કરવો પડે છે. જોકે 'India Semiconductor Mission' (ISM) દ્વારા સબસિડી આપવામાં આવે છે, પરંતુ Tata Electronics અને Vedanta જેવી કંપનીઓ આ ક્ષેત્રે તાત્કાલિક પ્રોફિટને બદલે લાંબા ગાળાની વૃદ્ધિ પર દાવ લગાવી રહી છે.
પડકારો જેની નોંધ લેવી જરૂરી:
૧. કેપિટલ રિસ્ક: ચિપ બનાવતા પહેલાં જ భారీ રોકાણની જરૂર પડે છે, જે કંપનીની બેલેન્સ શીટ પર દબાણ લાવી શકે છે.
૨. ગ્લોબલ સ્પર્ધા: તાઈવાન, દક્ષિણ કોરિયા અને અમેરિકા પાસે પહેલેથી જ મજબૂત ઈકોસિસ્ટમ છે, જેની સામે ટકવા માટે ભારતીય કંપનીઓએ સસ્તી અને ગુણવત્તાયુક્ત ચીપ્સ બનાવવી પડશે.
૩. ટેકનિકલ જરૂરિયાતો: આ ઉદ્યોગને સતત પાવર, પાણી અને અત્યંત કુશળ માનવબળની જરૂર હોય છે.
રોકાણકારોએ માત્ર સરકારી જાહેરાતો પાછળ દોડવાને બદલે પ્રોજેક્ટ કમિશનિંગની સમયમર્યાદા, સબસિડી વિતરણ અને કંપનીઓના ઓર્ડર બુક પર ખાસ નજર રાખવી જોઈએ.