ડેવોસમાં ભારતની ગ્રીન એનર્જી ડ્રાઇવને $350 બિલિયનનો ધક્કો
ભારત તેના સ્વચ્છ ઉર્જા સંક્રમણને આક્રમક રીતે આગળ ધપાવી રહ્યું છે, પોતાને વૈશ્વિક રોકાણ માટે એક મુખ્ય ગંતવ્ય સ્થાન તરીકે રજૂ કરી રહ્યું છે. વર્લ્ડ ઇકોનોમિક ફોરમ 2026 ડેવોસ ખાતે, કેન્દ્રીય નવી અને નવીનીકરણીય ઉર્જા મંત્રી પ્રહલાદ જોશીએ દેશના ઉર્જા સંક્રમણને વેગ આપવા માટે પ્રતિબદ્ધતા દર્શાવી. આ વ્યૂહરચના સ્થિર નીતિઓ, વૈશ્વિક સહયોગને પ્રોત્સાહન અને આ પરિવર્તનને ચલાવવા માટે લાંબા ગાળાના રોકાણને સુરક્ષિત કરવા પર આધારિત છે. ભારતે આક્રમક રીતે પોતાને ક્લીન એનર્જી રોકાણો માટે વિશ્વના સૌથી આકર્ષક બજારોમાંના એક તરીકે રજૂ કર્યું છે, જેનો ધ્યેય 2030 સુધીમાં $300 બિલિયન થી $350 બિલિયન સુધીનું રોકાણ આકર્ષવાનો છે [3, 4, 5, 6, 7, 8, 14, 15]।
વૈશ્વિક પડકારો વચ્ચે રોકાણ પ્રસ્તાવ
ભારતીય પ્રતિનિધિમંડળે વૈશ્વિક રોકાણકારો સમક્ષ દેશની નોંધપાત્ર માંગ, સ્પર્ધાત્મક ટેરિફ અને સ્થિર નીતિ માળખા પર ભાર મૂકીને એક મજબૂત રજૂઆત કરી [5, 8]. આ વ્યૂહરચના ખાસ કરીને સુસંગત છે કારણ કે વૈશ્વિક સ્વચ્છ ઉર્જા રોકાણ ઊંચા વ્યાજ દરો, ભૌગોલિક-રાજકીય વિભાજન અને વધતી નિયમનકારી અનિશ્ચિતતા જેવા નોંધપાત્ર પડકારોનો સામનો કરી રહ્યું છે [5, 8, 12, 16, 20, 24]. ભારતીય નીતિની સ્પષ્ટતા, અમલીકરણ ક્ષમતા અને મોટા પાયે તથા આગાહી કરવાની ક્ષમતા આપનાર લાંબા ગાળાના દ્રષ્ટિકોણથી આકર્ષક છે, જે ગુણો આજની અસ્થિર આર્થિક પરિસ્થિતિઓમાં દુર્લભ છે [8]. દેશે તેની હાલની નોન-ફોસિલ ફ્યુઅલ ક્ષમતા, જે ડિસેમ્બર 2025 સુધીમાં 267 GW હતી, અને 2030 સુધીમાં 500 GW ના લક્ષ્ય તરફની તેની ગતિ પર પ્રકાશ પાડ્યો [7, 14]।
ક્ષેત્રીય વૃદ્ધિ અને ઉભરતી તકો
ભારતનું નવીનીકરણીય ઉર્જા ક્ષેત્ર નોંધપાત્ર વૃદ્ધિ માટે અંદાજિત છે, બજારના કદના અનુમાનો ભિન્ન હોવા છતાં, સતત નોંધપાત્ર વિસ્તરણ તરફ નિર્દેશ કરે છે. બજાર સંશોધન મુજબ, લગભગ 8% ની સંયુક્ત વાર્ષિક વૃદ્ધિ દર સાથે, 2034 સુધીમાં USD 52 બિલિયનથી વધુની સંભવિત વૃદ્ધિ દર્શાવે છે [9]. ઉર્જા સંગ્રહ (energy storage) જેવા ક્ષેત્રો નાટકીય વિસ્તરણ માટે તૈયાર છે, જેમાં બેટરી ઉર્જા સંગ્રહ ક્ષમતા 2026 સુધીમાં નોંધપાત્ર રીતે વધવાની અપેક્ષા છે [4, 11]. ભારતનું નેશનલ ગ્રીન હાઇડ્રોજન મિશન (National Green Hydrogen Mission) પણ એક મુખ્ય કેન્દ્રબિંદુ છે, જે ગ્રીન હાઇડ્રોજન-સંબંધિત ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર માટે રસ અને રોકાણ આકર્ષી રહ્યું છે [4, 6]. આ વિકાસ ભારતમાં માત્ર સ્વચ્છ ઉર્જા ટેકનોલોજીના ગ્રાહક તરીકે જ નહીં, પરંતુ એક ઉભરતા ઉત્પાદન કેન્દ્ર તરીકે પણ સ્થાન અપાવી રહ્યું છે [3, 11, 23]।
સંક્રમણના પડકારોનો સામનો
મજબૂત પ્રસ્તાવ અને વૃદ્ધિની આશાસ્પદ સંભાવનાઓ હોવા છતાં, ભારતના ઉર્જા સંક્રમણમાં પડકારો પણ છે. લગભગ 43 GW નવીનીકરણીય ઉર્જા ક્ષમતા હજુ પણ બિન-કરારબદ્ધ (uncontracted) છે, અને સૌર-ઉર્જા ધરાવતા રાજ્યોમાં સ્વચ્છ વીજળીના કાપ (curtailment) ની ઘટનાઓ બની છે [14]. ડિસ્ટ્રિબ્યુશન કંપનીઓ દ્વારા ચુકવણીમાં વિલંબ (off-taker risk) અને નોંધપાત્ર નવીનીકરણીય ક્ષમતાની સ્થાપનામાં અવરોધ ઊભો કરનાર ટ્રાન્સમિશન ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરની અપૂરતીતા જેવા પડકારો યથાવત છે [16]. વધુમાં, કોલસા આધારિત પાવર પ્લાન્ટ્સ હજુ પણ ઉર્જા મિશ્રણનો નોંધપાત્ર ભાગ છે, જેના માટે નવીનીકરણીય ઉર્જાને વિશ્વસનીય રીતે સંકલિત કરવા માટે ગ્રીડ અને વિતરણ પ્રણાલીઓને આધુનિકીકરણ કરવાની જરૂર છે [23, 27]. જ્યારે વિકસતા બજારોમાં નવીનીકરણીય ઉર્જા માટે ભારતનો મૂડી ખર્ચ સ્પર્ધાત્મક છે, તે વિકસિત અર્થતંત્રો કરતાં વધુ છે, જે પ્રોજેક્ટની શક્યતાને અસર કરે છે [16]।
ટકાઉ વિકાસ માટે દ્રષ્ટિકોણ
ડેવોસમાં ભારતીય સ્થિતિએ વૈશ્વિક ઉર્જા સંક્રમણમાં એક ગૌણ સપ્લાયર તરીકે નહીં, પરંતુ મોટા પાયાના બજાર તરીકે ઉભરી આવવાના તેના ઇરાદા પર ભાર મૂક્યો [8]. નીતિ સ્થિરતા પ્રત્યે રાષ્ટ્રની પ્રતિબદ્ધતા, નોંધપાત્ર ઘરેલું માંગ અને વિકસતા નિયમનકારી માળખા સાથે મળીને, લાંબા ગાળાના વળતર શોધી રહેલા ધીરજવાળા મૂડીને આકર્ષવા માટે રચાયેલ છે [3, 8, 14]. જેમ જેમ ભારત 2026 સુધીમાં તેની નવીનીકરણીય ક્ષમતા વૃદ્ધિને બમણી કરવાનું લક્ષ્ય રાખે છે, ત્યારે ધ્યાન ઉદ્દેશ્યથી અમલીકરણની ગુણવત્તા તરફ વધુ વળશે. તેના ગ્રીન એનર્જી લક્ષ્યોની સતત સફળતા ટ્રાન્સમિશન અને ગ્રીડ આધુનિકીકરણને સંબોધવા, હાઇબ્રિડ રૂપરેખાંકનો અને ઉર્જા સંગ્રહ દ્વારા વિશ્વસનીય ડિસ્પેચેબિલિટી સુનિશ્ચિત કરવા, અને ઉત્પાદકો અને પ્રોજેક્ટ વિકાસકર્તાઓ બંને માટે નીતિની આગાહી જાળવી રાખવા પર નિર્ભર રહેશે.