ઘણા લોકો ક્રેડિટ કાર્ડનું મોટું દેવું ચૂકવવા પર્સનલ લોનનો સહારો લે છે. આ પ્રક્રિયામાં વ્યાજનો બોજ તો ઘટે છે, પરંતુ પ્રોસેસિંગ ફી અને GST જેવા છુપા ખર્ચ ઘણીવાર દેવાની જાળને વધુ ઊંડી બનાવી શકે છે.
ક્રેડિટ કાર્ડના વ્યાજ દર ઘણીવાર વાર્ષિક 35% થી વધુ હોય છે, જે ગ્રાહકોને માત્ર મિનિમમ પેમેન્ટની ચક્રવૃદ્ધિમાં ફસાવી રાખે છે. પર્સનલ લોન દ્વારા આ દેવું સેટલ કરવું એક લોકપ્રિય રીત છે, પરંતુ માત્ર વ્યાજ દર જોઈને લોન લેવી જોખમી બની શકે છે.
ખર્ચનું સાચું ગણિત
બેંકો માત્ર વ્યાજ જ નથી લેતી, પણ લોન પર 1% થી 3% પ્રોસેસિંગ ફી અને તેના પર 18% GST વસૂલે છે. ઘણીવાર લોન સાથે ઇન્શ્યોરન્સ પ્રોડક્ટ્સ પણ જોડી દેવામાં આવે છે, જે કુલ ખર્ચમાં વધારો કરે છે. રિઝર્વ બેંક ઓફ ઈન્ડિયા (RBI) ના નિયમ મુજબ, લોન લેતા પહેલા 'Key Fact Statement' જરૂર તપાસો. તેમાં દર્શાવેલ Annual Percentage Rate (APR) એ વ્યાજ દર કરતાં વધુ સચોટ આંકડો છે, જેમાં તમામ વધારાના ખર્ચનો સમાવેશ થાય છે.
લોન ટેન્ચર (Tenure) ની અસર
લોનની મુદત જેટલી લાંબી, એટલો જ માસિક EMI ઓછો, પણ લાંબા ગાળે કુલ વ્યાજ ઘણું વધી જાય છે. 3 વર્ષની લોન લેવાથી EMI થોડો વધારે આવશે, પણ કુલ વ્યાજમાં મોટી બચત થઈ શકે છે. શક્ય હોય ત્યાં સુધી ટૂંકા ગાળામાં લોન પૂરી કરવી હિતાવહ છે.
સૌથી મોટું જોખમ
દેવું ચૂકવવા માટે લોન લેવા છતાં, જો તમે ક્રેડિટ કાર્ડનો ઉપયોગ ચાલુ રાખશો, તો તમે બેવડા દેવાના ફાંસલામાં ફસાશો. લોન પૂરી ન થાય ત્યાં સુધી કાર્ડનો ઉપયોગ મર્યાદિત કરવો અનિવાર્ય છે. છેલ્લે, લોન લેતી વખતે ફોરક્લોઝર ચાર્જિસ (Foreclosure Charges) તપાસવા ખૂબ જરૂરી છે, જેથી ભવિષ્યમાં વધારાની રકમ આવે ત્યારે તમે વહેલી લોન બંધ કરાવી શકો.