તમિલનાડુ સરકારે રાજ્યના સરકારી કર્મચારીઓ માટે ત્રીજા બાળક પર મળતી મેટરનિટી લીવને વધારીને 365 દિવસ કરી દીધી છે. આ નિર્ણય પહેલા બે બાળકો માટેની સુવિધા બરાબર છે. જોકે, આ નિર્ણય પર કોંગ્રેસ સાંસદ કાર્તિ ચિദംબરમે સવાલ ઉઠાવ્યા છે.
તમિલનાડુ સરકાર પોતાના કર્મચારીઓના કલ્યાણ માટે એક મોટું પગલું ભર્યું છે. રાજ્યના માનવ સંસાધન વ્યવસ્થાપન મંત્રી ડી. શરતકુમારે વિધાનસભામાં જાહેરાત કરી છે કે હવે ત્રીજા બાળક માટે પણ મેટરનિટી લીવ 365 દિવસની રહેશે. આ સાથે, પ્રથમ બે બાળકોની જેમ જ ત્રીજા બાળક માટે પણ સમાન લાભ મળશે.
અગાઉ, રાજ્યના સરકારી કર્મચારીઓને ત્રીજા બાળક માટે માત્ર 12 અઠવાડિયા એટલે કે 84 દિવસની મેટરનિટી લીવ મળતી હતી.
આ નીતિમાં ફેરફારનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય રાજ્ય સરકારમાં કાર્યરત મહિલાઓના સામાજિક કલ્યાણ અને સશક્તિકરણને પ્રોત્સાહન આપવાનો છે.
વિવાદ અને વૈકલ્પિક સૂચનો
જોકે, આ નિર્ણય પર કોંગ્રેસના સાંસદ કાર્તિ ચિദംબરમે જાહેર મંચ પરથી ટીકા કરી છે. તેમણે કહ્યું કે મેટરનિટી લીવનું સમર્થન જરૂરી છે, પરંતુ રાજ્યના પ્રયાસો મોટા પરિવારોને પ્રોત્સાહન આપવા તરફ ન હોવા જોઈએ. તેમણે સરકારને પિતૃત્વ રજા (Paternity Leave) શરૂ કરવા અથવા તેને વિસ્તારવા પર વિચાર કરવાની સલાહ આપી છે, જેથી કાર્યરત પરિવારોને વધુ સંતુલિત ટેકો મળી શકે.
રાજ્ય સ્તરે નીતિગત પ્રવાહો
તમિલનાડુ સરકારનો આ નિર્ણય દેશમાં રાજ્ય સ્તરે વસ્તી નિયંત્રણ અને સામાજિક કલ્યાણ નીતિઓમાં આવી રહેલા બદલાવનો સંકેત આપે છે. તાજેતરમાં, આંધ્રપ્રદેશ જેવા રાજ્યોએ પણ ત્રીજા કે ચોથા બાળક માટે રોકડ પુરસ્કાર જેવી યોજનાઓ જાહેર કરી છે. આ નીતિઓ રાજ્યોના કુલ પ્રજનન દર (Total Fertility Rate) ના સંદર્ભમાં પણ ચર્ચામાં છે. નોંધનીય છે કે તમિલનાડુનો કુલ પ્રજનન દર 1.4 છે, જે રાષ્ટ્રીય સરેરાશ 2.1 થી ઘણો ઓછો છે.
રોકાણકારો અને રાજ્ય સરકારની નીતિઓ પર નજર રાખનારાઓ માટે, આ વિકાસ જાહેર ક્ષેત્રમાં માનવ સંસાધન વ્યવસ્થાપન અને રાજ્યના નાણાકીય આયોજનમાં બદલાતા પ્રાથમિકતાઓને દર્શાવે છે. જોકે આ નીતિ સીધી રીતે ખાનગી ક્ષેત્રને અસર કરતી નથી, તે દર્શાવે છે કે રાજ્યો કેવી રીતે બદલાતી વસ્તીવિષયક જરૂરિયાતોને પહોંચી વળવા તેમના બજેટ અને વહીવટી નીતિઓમાં ફેરફાર કરી રહ્યા છે.
નિષ્ણાતો આવી નીતિગત ફેરફારો પર નજર રાખે છે કારણ કે તે સરકારના સામાજિક ખર્ચ અને લાંબા ગાળાના કાર્યબળ આયોજનના અભિગમને સૂચવી શકે છે. ભવિષ્યમાં, સરકાર આ ચિંતાઓને કેવી રીતે પ્રતિસાદ આપે છે અને શું આ રાજ્ય-સ્તરના વલણો અન્ય પ્રદેશોમાં વ્યાપક શ્રમ કાયદાકીય ચર્ચાઓ તરફ દોરી જાય છે તે જોવાનું રહેશે.
