2026ના UN રિપોર્ટ મુજબ, ગ્લોબલ ક્લાઈમેટ પ્રતિજ્ઞાઓ **2035** સુધીમાં ગ્રીનહાઉસ ગેસના ઉત્સર્જનમાં માત્ર **6-9%** નો ઘટાડો કરી શકશે, જે **1.5 ડિગ્રી સેલ્સિયસ**ના લક્ષ્યાંકને પ્રાપ્ત કરવા માટે પૂરતો નથી. આ સ્થિતિ ભવિષ્યમાં કડક પર્યાવરણીય નિયમો આવવાના સંકેત આપે છે.
યુનાઈટેડ નેશન્સ ફ્રેમવર્ક કન્વેન્શન ઓન ક્લાઈમેટ ચેન્જ (UNFCCC) ના 2026 ના રિપોર્ટ મુજબ, હાલની ગ્લોબલ ક્લાઈમેટ પોલિસી અને પેરિસ એગ્રીમેન્ટના લક્ષ્યાંકો વચ્ચે મોટું અંતર છે. જો તમામ શરતી પ્રતિબદ્ધતાઓ પૂરી થાય તો પણ, 2019 ના સ્તરની સરખામણીએ ઉત્સર્જનમાં માત્ર 9% નો જ ઘટાડો થશે. વર્તમાન નીતિઓ મુજબ આ આંકડો માત્ર 6% સુધી સીમિત રહી શકે છે. આનો સીધો અર્થ એ છે કે તાપમાનમાં વધારો સદીના અંત સુધીમાં 1.7 થી 2.3 ડિગ્રી સેલ્સિયસ સુધી પહોંચી શકે છે.
ભારતીય માર્કેટ પર અસર
ક્લાઈમેટ ટાર્ગેટમાં નિષ્ફળતાનો અર્થ છે કે હવે સરકારો વધુ કડક નિયમો લાગુ કરશે. સ્ટીલ, સિમેન્ટ, મેન્યુફેક્ચરિંગ અને એનર્જી જેવા ઉચ્ચ ઉત્સર્જન કરતા ક્ષેત્રોએ હવે કાર્બન કમ્પ્લાયન્સ અને એનર્જી ટ્રાન્ઝિશન માટે વધુ ખર્ચ કરવો પડશે. યુરોપિયન બજારોની જેમ, ભારતમાં પણ ભવિષ્યમાં કાર્બન ટેક્સ કે ઈમ્પોર્ટ એડજસ્ટમેન્ટનો સામનો કરવો પડી શકે છે.
રોકાણકારોએ શું સમજવું?
જે કંપનીઓ ફોસિલ ફ્યુઅલ પર વધુ નિર્ભર છે, તેમના બિઝનેસ મોડેલ સામે લાંબા ગાળાનું જોખમ છે. તેનાથી વિપરીત, રિન્યુએબલ એનર્જી અને સસ્ટેનેબલ ટેક્નોલોજીમાં રોકાણ કરતી કંપનીઓ લાંબા ગાળે વધુ સુરક્ષિત રહેશે. આજના સમયમાં ESG (એન્વાયરમેન્ટલ, સોશિયલ એન્ડ ગવર્નન્સ) ફેક્ટર્સ રોકાણના નિર્ણયોમાં નિર્ણાયક ભૂમિકા ભજવી રહ્યા છે.
આગામી સમયમાં, રોકાણકારોએ સરકારની કાર્બન પ્રાઈસિંગ પોલિસી, ગ્રીન એનર્જી સબસિડી અને કોર્પોરેટ સસ્ટેનેબિલિટી રિપોર્ટિંગના બદલાતા નિયમો પર નજર રાખવી ખૂબ જરૂરી છે.