ભારત સરકાર રિન્યુએબલ એનર્જી સેક્ટરમાં મોટું રોકાણ કરવા જઈ રહી છે. FY27 દરમિયાન **8 GW** પવન ઉર્જા ક્ષમતા વધારવાનું લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યું છે, જેનો મુખ્ય હેતુ **2030** સુધીમાં **100 GW** ના ટાર્ગેટને હાંસલ કરવાનો છે.
મેન્યુફેક્ચરિંગ ક્ષમતા અને સ્પર્ધા
રોકાણકારો માટે સૌથી મહત્વની બાબત એ છે કે દેશની મેન્યુફેક્ચરિંગ ક્ષમતા 24 GW છે, જે વર્ષે 8 GW ના ઇન્સ્ટોલેશન ટાર્ગેટ કરતાં ઘણી વધારે છે. આ વધારાની ક્ષમતાને કારણે ભારત પવન ઉર્જાના પાર્ટ્સનું મોટું હબ બન્યું છે, જેની નિકાસ ગત વર્ષે ₹12,000 કરોડ સુધી પહોંચી હતી. જોકે, ઘરેલું માર્કેટમાં સપ્લાય વધુ હોવાથી કંપનીઓ વચ્ચે પ્રાઈસિંગ વોર થવાની શક્યતા પણ છે.
આર્થિક રોકાણ અને ખર્ચ
નવા પવન ઉર્જા પ્રોજેક્ટ્સ સ્થાપવા માટે પ્રતિ મેગાવોટ અંદાજે ₹7 કરોડનો ખર્ચ થાય છે. આ ગણતરીએ 7 GW થી 8 GW ની સ્થાપના માટે લગભગ ₹50,000 કરોડના માતબર મૂડીરોકાણની જરૂર પડશે. કંપનીઓની બેલેન્સ શીટ અને ફાઇનાન્સિંગ ક્ષમતા પર નજર રાખવી હવે અનિવાર્ય બની ગયું છે.
ઓફશોર પ્રોજેક્ટ્સ પર સરકારનું ફોકસ
સરકાર હવે ઓફશોર વિન્ડ એનર્જી પર ભાર આપી રહી છે. ખાસ કરીને તમિલનાડુના દરિયાકાંઠે 10 મીટર પ્રતિ સેકન્ડથી વધુની ઝડપે ફૂંકાતા પવનનો ઉપયોગ કરીને 55% સુધીની કેપેસિટી યુટિલાઈઝેશન ફેક્ટર પ્રાપ્ત કરવાનો લક્ષ્યાંક છે. આ પ્રોજેક્ટ્સ માટે યુરોપિયન કંપનીઓની ટેક્નિકલ મદદ લેવામાં આવી રહી છે. ઓફશોર પ્રોજેક્ટ્સમાં શરૂઆતી કેપિટલ ખર્ચ વધારે હોવાથી કંપનીઓનું ટેકનોલોજી એડોપ્શન અને ખર્ચ વ્યવસ્થાપન શેરધારકો માટે મુખ્ય મોનિટરિંગ પોઈન્ટ રહેશે.