ભારતે વર્ષ **2047** સુધીમાં કુલ પાવર કેપેસિટી વધારીને **2,000 GW** કરવાનું લક્ષ્ય રાખ્યું છે. આ મહત્વાકાંક્ષી પ્લાન માટે **2030** સુધીમાં **USD 0.5 ટ્રિલિયન**ના રોકાણની જરૂર પડશે, જે રિન્યુએબલ એનર્જી સેક્ટરમાં નવી તકો ખોલશે.
ભારતે પોતાની ઇન્સ્ટોલ કરેલી પાવર કેપેસિટીને હાલના 552 GW થી વધારીને વર્ષ 2047 સુધીમાં 2,000 GW સુધી પહોંચાડવાનું મોટું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું છે. તાજેતરમાં રિલીઝ થયેલા 'India's Power & Energy Transformation Outlook' રિપોર્ટ મુજબ, આ વધારામાં સોલર એનર્જી મુખ્ય ભૂમિકા ભજવશે, જેની ક્ષમતા 119 GW થી વધીને 1,100 GW ને પાર કરી જશે.
રોકાણ અને ગ્રીડ સ્ટેબિલિટીની જરૂરિયાત
આ લક્ષ્યને હાંસલ કરવા માટે માત્ર નવા પ્લાન્ટ સ્થાપવા પૂરતા નથી. 2030 સુધીમાં આ ટ્રાન્સફોર્મેશન માટે USD 0.5 ટ્રિલિયનના મૂડી રોકાણની જરૂર પડશે. ખાસ કરીને ગ્રીડ-સ્કેલ સ્ટોરેજમાં 40 ગણો વધારો કરીને 200 GWh સુધી પહોંચવું અનિવાર્ય છે. વર્ષ 2032 સુધીમાં પીક ઈલેક્ટ્રિસિટી ડિમાન્ડ 366 GW સુધી પહોંચવાની ધારણા છે, તેથી પાવર ગ્રીડને વધુ મજબૂત બનાવવી ખૂબ જરૂરી છે.
મેન્યુફેક્ચરિંગ અને અન્ય જોખમો
સોલર મેન્યુફેક્ચરિંગ, EPC સેવાઓ અને ટ્રાન્સમિશન સાધનો બનાવતી કંપનીઓ માટે આ એક મોટી તક છે, પરંતુ રોકાણકારોએ સાવધ રહેવું જોઈએ. હાલમાં સોલર PV મેન્યુફેક્ચરિંગ સેક્ટરમાં પ્લાન્ટ્સની ઉપયોગિતા માત્ર 35% થી 40% વચ્ચે છે. જો ડિમાન્ડ અને સપ્લાય વચ્ચે સંતુલન નહીં જળવાય, તો કંપનીઓના પ્રોફિટ માર્જિન પર દબાણ આવી શકે છે.
વધુમાં, ટ્રાન્સમિશનના અભાવને કારણે પ્રોજેક્ટ્સમાં વિલંબ થઈ શકે છે. રોકાણકારોએ કંપનીઓની ઓર્ડર બુક, પ્રોજેક્ટ એક્ઝિક્યુશનની ગતિ અને વધતા દેવા પર ખાસ નજર રાખવી જોઈએ, જેથી આ એનર્જી ટ્રાન્સફોર્મેશનનો સાચો લાભ લઈ શકાય.
