ભારતે સિંગાપોરને **2,000 MW** ગ્રીન એનર્જી પહોંચાડવા માટે **3,000 કિલોમીટર** લાંબા પાવર ટ્રાન્સમિશન કોરિડોરનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો છે. આ પ્રોજેક્ટ હાલ પ્રારંભિક તબક્કે છે, પરંતુ તેમાં ભૌગોલિક અને ટેકનિકલ પડકારો મોટા છે.
ઈમ્ફાલથી સિંગાપોર સુધીના આ મહત્વકાંક્ષી પાવર કોરિડોરની જાહેરાત મનિલામાં યોજાયેલી 20મી 'ઈસ્ટ એશિયા સમિટ એનર્જી મિનિસ્ટર્સ મીટિંગ'માં કરવામાં આવી છે. આ પ્રોજેક્ટનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય દક્ષિણ અને દક્ષિણ-પૂર્વ એશિયાના પાવર ગ્રીડને એકબીજા સાથે જોડવાનો છે, જે ભારતની 'એક્ટ ઈસ્ટ' પોલિસી અને 'વન સન વન વર્લ્ડ વન ગ્રીડ' પહેલનો એક ભાગ છે.
પ્રોજેક્ટ સામેના મોટા પડકારો
આ પ્લાન સાંભળવામાં મોટો લાગે છે, પણ વાસ્તવિકતામાં તે અત્યંત જટિલ છે. 3,000 કિમી લાંબી લાઇન મ્યાનમાર, થાઈલેન્ડ અને મલેશિયા જેવા દેશોમાંથી પસાર થશે. આટલા બધા દેશોની સરહદો વચ્ચે રાજકીય સ્થિરતા, કાયદાકીય મંજૂરીઓ અને જમીન સંપાદન જેવા ગંભીર પડકારો રહેલા છે. ટેકનિકલ દ્રષ્ટિએ, હાઈ વોલ્ટેજ ડાયરેક્ટ કરંટ (HVDC) ટેકનોલોજીનો ખર્ચ ઘણો વધારે છે અને લાંબા અંતરને કારણે વીજળીનો વ્યય (Loss) પણ એક મોટું જોખમ છે.
રોકાણકારોએ શું ધ્યાન રાખવું જોઈએ?
ટૂંકા ગાળામાં આ પ્રોજેક્ટથી કોઈપણ લિસ્ટેડ કંપનીના ઓર્ડર બુક કે પ્રોફિટ પર કોઈ અસર પડવાની નથી. જોકે, ભવિષ્યમાં જો આ પ્રોજેક્ટ અમલમાં આવે, તો કેબલ ઉત્પાદકો, પાવર ઈક્વિપમેન્ટ સપ્લાયર્સ અને EPC કંપનીઓ માટે તે ગેમ-ચેન્જર સાબિત થઈ શકે છે. હાલમાં, રોકાણકારોએ આ પ્રોજેક્ટની ફિઝિબિલિટી સ્ટડી અને આંતરરાષ્ટ્રીય પાવર પરચેઝ એગ્રીમેન્ટ્સ (PPA) પર નજર રાખવી જોઈએ.