UN ના એક નવા રિપોર્ટ મુજબ, ૨૦૨૪માં દરિયાઈ સપાટીમાં **૫.૯ mm** નો રેકોર્ડ વધારો જોવા મળ્યો છે. આ સ્થિતિ વિશ્વભરના ફાઈનાન્શિયલ માર્કેટ માટે ગંભીર જોખમ ઉભું કરી રહી છે, જેમાં ખાસ કરીને મુંબઈ અને કોલકાતા જેવા દરિયાકાંઠાના શહેરોમાં સ્થિત અબજો ડોલરની સંપત્તિ જોખમમાં છે.
યુનાઈટેડ નેશન્સ દ્વારા ઓગસ્ટ ૨૦૨૬ના અંતમાં રજૂ કરાયેલા રિપોર્ટમાં દરિયાઈ સપાટીમાં થયેલા રેકોર્ડ વધારાને કારણે વૈશ્વિક નાણાકીય વ્યવસ્થામાં તાત્કાલિક જોખમોની ચેતવણી આપવામાં આવી છે. હવે આ ફક્ત પર્યાવરણીય મુદ્દો નથી રહ્યો, પરંતુ તે બેંકો, વીમા કંપનીઓ અને અર્બન પ્લાનર્સ માટે એક સિસ્ટમિક રિસ્ક બની ગયો છે.
દરિયાકાંઠાના હબ પર નાણાકીય જોખમ
આ આર્થિક દાવ ખૂબ મોટો છે. રિપોર્ટ મુજબ, ઉચ્ચ આવક ધરાવતા મહાનગરોમાં પાવર ગ્રીડ, ટ્રાન્સપોર્ટ નેટવર્ક અને કોમર્શિયલ રિયલ એસ્ટેટ સહિતની મહત્વપૂર્ણ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરમાં $૨ ટ્રિલિયનથી $૩.૫ ટ્રિલિયન સુધીનું નાણાકીય જોખમ રહેલું છે. જેમ જેમ પૂર અને ધોવાણનું જોખમ વધશે, તેમ વીમા કંપનીઓ પ્રીમિયમમાં ફેરફાર કરી શકે છે, જે દરિયાકાંઠાના ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પર નિર્ભર બિઝનેસ માટે ખર્ચમાં ધરખમ વધારો કરી શકે છે.
દક્ષિણ એશિયાના બજારો પર પ્રહાર
દક્ષિણ એશિયા માટે આ સ્થિતિ વધુ ચિંતાજનક છે. મુંબઈ, કોલકાતા અને ઢાકા જેવા ગીચ વસ્તી ધરાવતા શહેરો કાયમી ધોરણે જળમગ્ન થવાના આરે છે. અહીં ૧.૪ કરોડથી વધુ લોકોના વિસ્થાપનનું જોખમ છે, જે સ્થાનિક અર્થતંત્રોની સ્થિરતાને હચમચાવી શકે છે. ભારતીય ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર કે રિયલ એસ્ટેટમાં રોકાણ કરનારાઓએ પ્રોજેક્ટ્સની ક્લાઈમેટ રેઝિલિયન્સ (Climate Resilience) પર ખાસ ધ્યાન રાખવું પડશે.
ફંડિંગની ખાઈ અને રાજકોષીય દબાણ
ક્લાઈમેટ એડેપ્ટેશન માટે વાર્ષિક $૩૧૦ અબજ થી $૩૬૫ અબજ ની જરૂરિયાત છે, પરંતુ વૈશ્વિક ફંડિંગ આના કરતા ઘણું ઓછું છે. આ ખાઈ સરકારી તિજોરી પર બોજ વધારી રહી છે. જ્યારે સરકારોને સી-વોલ્સ અને ડ્રેનેજ સિસ્ટમ પાછળ વધુ મૂડી ખર્ચવી પડે છે, ત્યારે સરકારી દેવું અને રાજકોષીય નીતિઓ લાંબા ગાળે પ્રભાવિત થઈ શકે છે.