HSBC ના રિપોર્ટ મુજબ, ભારતીય સ્ટીલ ઇન્ડસ્ટ્રીને વર્ષ **2047** સુધીમાં **$400 અબજ**નું રોકાણ કરવું પડશે. પરંતુ, સસ્તા ઇમ્પોર્ટ સામે સરકારી રક્ષણ વગર આ વિશાળ વિસ્તરણ અને પ્રોફિટ માર્જિન જાળવી રાખવા કંપનીઓ માટે મુશ્કેલ બની શકે છે.
ભારતીય સ્ટીલ સેક્ટર હાલમાં એક મોટા પરિવર્તનના તબક્કે છે, જ્યાં વર્ષ 2047 સુધીમાં 604 મિલિયન ટનની ઉત્પાદન ક્ષમતા હાંસલ કરવાનું લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યું છે. આ લક્ષ્યને પૂરો કરવા માટે લગભગ $400 અબજના જંગી મૂડીરોકાણની જરૂર પડશે. જોકે, HSBC ના નવા અહેવાલ મુજબ, માત્ર આંતરિક કેશ-ફ્લો દ્વારા આ વૃદ્ધિને ફંડ કરવી મુશ્કેલ છે, ખાસ કરીને સસ્તા આયાતી સ્ટીલના પડકારો વચ્ચે.
$400 અબજનું મૂડીરોકાણ અને પડકાર
સ્ટીલ પ્લાન્ટ સ્થાપવા ખૂબ ખર્ચાળ છે. હાલના અંદાજ મુજબ, દરેક 1 મિલિયન ટન ક્ષમતા દીઠ $1 અબજનો ખર્ચ થાય છે. આ રીતે, ઉદ્યોગને દર વર્ષે આશરે $20 અબજનું રોકાણ કરવું પડશે. વર્તમાન વૈશ્વિક સ્ટીલના ભાવ (હોટ-રોલ્ડ કોઇલ્સ માટે $500 પ્રતિ ટન) જોતા, કંપનીઓ માટે ઓપરેશનલ ખર્ચ સાથે આટલું મોટું રોકાણ કરવું ઘણું કપરૂ છે.
પોલિસી અને પ્રોફિટ માર્જિન પર નિર્ભરતા
સ્થાનિક સ્ટીલ ઉત્પાદકોનો નફો હાલમાં સરકારી આયાત નીતિઓ પર નિર્ભર છે. રિપોર્ટ મુજબ, 11% સેફગાર્ડ ડ્યુટી અથવા અન્ય સુરક્ષાત્મક પગલાં મોટી કંપનીઓના ઓપરેટિંગ પ્રોફિટમાં 30% થી 50% જેટલો ફાળો આપે છે. જો સરકાર સસ્તા વિદેશી સ્ટીલ સામે રક્ષણ ન આપે, તો સ્થાનિક માર્જિન ઘટી શકે છે, જે શેરધારકો માટે મોટું જોખમ છે.
ગ્રીન ઇન્વેસ્ટમેન્ટનો બોજ
ક્ષમતા વધારવા ઉપરાંત, કાર્બન ઉત્સર્જન ઘટાડવાનું પણ મોટું દબાણ છે. ભારતીય સ્ટીલ નિર્માતાઓએ કાર્બન ઇન્ટેન્સિટીને 2.54 ટન થી ઘટાડીને 1.54 ટન પર લાવવાની છે. આ માટે ક્લીન ટેકનોલોજીમાં રોકાણ કરવું જરૂરી છે, જે નાણાકીય બોજમાં વધારો કરે છે.
રોકાણકારો માટે શું મહત્વનું?
Tata Steel, JSW Steel, SAIL, Jindal Steel & Power અને AM/NS India જેવી કંપનીઓમાં રોકાણ કરતા પહેલા એન્ટી-ડમ્પિંગ ડ્યુટી અને આયાત સુરક્ષા અંગેના સમાચાર પર નજર રાખવી જરૂરી છે. આ ઉપરાંત, કોકિંગ કોલના ભાવ અને કંપનીઓના ડેટ-ટુ-ઇક્વિટી રેશિયોનું સંચાલન તેમના લાંબા ગાળાના સ્વાસ્થ્ય માટે સૌથી નિર્ણાયક રહેશે.