ભારતના માઈનિંગ સેક્ટરમાં આગામી બે દાયકામાં **$500 અબજ**નું યોગદાન આપવાનું લક્ષ્ય નક્કી કરવામાં આવ્યું છે. લિથિયમ અને કોબાલ્ટ જેવા ક્રિટિકલ મિનરલ્સની વધતી માંગ વચ્ચે આ પ્લાન દ્વારા આયાત ઘટાડવા અને ઔદ્યોગિક ક્ષમતા વધારવા પર ભાર મૂકવામાં આવશે.
ભારત સરકાર માઈનિંગ ઉદ્યોગને આત્મનિર્ભર બનાવવાની તૈયારી કરી રહી છે. આ વ્યૂહરચનાનો હેતુ માત્ર સંસાધનો કાઢવા પૂરતો મર્યાદિત નથી, પરંતુ ટેકનોલોજી માટે જરૂરી હાઈ-વેલ્યુ મટીરીયલ્સ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાનો છે.
ક્રિટિકલ મિનરલ્સ પર સરકારની નજર
સેમીકન્ડક્ટર, ઈલેક્ટ્રિક વ્હીકલ (EV) અને આર્ટિફિશિયલ ઈન્ટેલિજન્સ (AI) માટે લિથિયમ, કોબાલ્ટ અને કોપર જેવા ક્રિટિકલ મિનરલ્સ અત્યંત મહત્વના છે. ભારત આ મિનરલ્સના સ્થાનિક ઉત્પાદન દ્વારા ગ્લોબલ સપ્લાય ચેઈન પરની નિર્ભરતા ઘટાડવા માંગે છે.
ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને રોકાણ
વિદર્ભના ગઢચિરોલી જેવા વિસ્તારોને ખાસ ઔદ્યોગિક હબ તરીકે વિકસાવવામાં આવશે. આ માટે ₹5 લાખ કરોડ જેટલા મોટા ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર રોકાણનું આયોજન છે, જેનાથી સ્ટીલ ઉત્પાદન ક્ષમતા 50 મિલિયન ટન પ્રતિ વર્ષ સુધી લઈ જવાનું લક્ષ્ય છે.
રોકાણકારો માટે શું છે જોખમ?
માઈનિંગ પ્રોજેક્ટ્સ મૂડી-સઘન (capital-intensive) હોય છે અને તેમાં સમય ઘણો લાગે છે. રોકાણકારોએ ધ્યાનમાં રાખવું જોઈએ કે કોમોડિટીના ભાવમાં આવતી વધઘટ કંપનીઓના પ્રોફિટ માર્જિન પર સીધી અસર કરી શકે છે. ઉપરાંત, પર્યાવરણીય મંજૂરીઓ અને પ્રોજેક્ટ એક્ઝિક્યુશનની ઝડપ પણ મુખ્ય પરિબળો રહેશે.