ભારતે ૨૦૪૭ સુધીમાં **$૩૫ ટ્રિલિયન** ની અર્થવ્યવસ્થા બનવાનો બ્લુપ્રિન્ટ તૈયાર કર્યો છે. આ રોડમેપમાં ડોમેસ્ટિક ટેકનોલોજી, ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને કાયદાકીય સુધારા પર ખાસ ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે, જે ભારતીય માર્કેટ માટે એક મોટું ટર્નિંગ પોઈન્ટ સાબિત થઈ શકે છે.
ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને ટેકનોલોજીનું નવું મોડેલ
આ વિકાસ મોડેલનો મુખ્ય આધાર લોજિસ્ટિક્સ અને મેરિટાઇમ ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર છે. Vadhavan Port જેવી મહત્વાકાંક્ષી યોજનાઓ દ્વારા ભારત વિદેશી ટ્રાન્સશિપમેન્ટ હબ પરની નિર્ભરતા ઘટાડવા માંગે છે. આ સાથે જ શિપબિલ્ડિંગ સેક્ટરમાં પણ મોટું રોકાણ કરીને સ્થાનિક ક્ષમતા વધારવા પર ભાર છે.
બીજી તરફ, ભારત હવે સર્વિસ સેક્ટરથી આગળ વધીને 'ડીપ-ટેક મેન્યુફેક્ચરિંગ' તરફ આગળ વધી રહ્યું છે. હાલમાં GDP ના માત્ર ૦.૬૫% જેટલો R&D ખર્ચ થાય છે, જેને વૈશ્વિક સ્તર સુધી લઈ જવાની તાતી જરૂર છે, જેથી સેમિકન્ડક્ટર અને બાયોટેકનોલોજી જેવા ક્ષેત્રોમાં આત્મનિર્ભરતા મેળવી શકાય.
કોર્પોરેટ સ્ટ્રેટેજીમાં બદલાવ
કંપનીઓ માટે હવે રણનીતિ બદલાઈ રહી છે. વેન્ચર કેપિટલ પરની નિર્ભરતા ઘટાડીને ઓપરેશનલ કેશ ફ્લો અને ડેટ ડિસિપ્લિન (Debt Discipline) પર વધુ ધ્યાન આપવાની સલાહ છે. આનાથી મેન્યુફેક્ચરિંગ અને MSME સેક્ટરમાં વધુ મજબૂત બેલેન્સ શીટ તૈયાર થશે.
સરકારી સ્તરે પણ 'Ease of Doing Business' સુધારવા માટે AI નો ઉપયોગ કરી કાનૂની અને વહીવટી કામગીરી ઝડપી બનાવવાનો પ્લાન છે, જે લાંબા ગાળે પ્રોજેક્ટ્સની ગતિ વધારશે.
રોકાણકારોએ શું જોવું?
આ $૩૫ ટ્રિલિયનનો લક્ષ્યાંક મહત્વાકાંક્ષી જરૂર છે, પરંતુ તેમાં વૈશ્વિક સપ્લાય ચેઈન વિક્ષેપ અને સાયબર સિક્યોરિટી જેવા પડકારો પણ સામેલ છે. રોકાણકારો માટે પ્રોજેક્ટ્સનું એક્ઝિક્યુશન અને પ્રાઈવેટ સેક્ટર દ્વારા R&D માં કેટલું ફંડિંગ આવે છે તે જોવું સૌથી મહત્વનું રહેશે.