ભારત સરકાર હવે પામ ઓઈલના આયાત પર નિર્ભરતા ઘટાડવા માટે એક્શન મોડમાં છે. નેશનલ મિશન અંતર્ગત **2030** સુધીમાં **3 મિલિયન ટન** ઉત્પાદનનું લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યું છે, જે ખાદ્ય સુરક્ષા માટે ખૂબ મહત્વનું છે.
ભારત હવે વિદેશી પામ ઓઈલ પરની નિર્ભરતા ઘટાડવા માટે આક્રમક રણનીતિ અપનાવી રહ્યું છે. ઈન્ડોનેશિયા અને મલેશિયાથી થતી આયાતને બદલે હવે દેશમાં જ 3 મિલિયન ટન ક્ષમતા ઊભી કરવાનું લક્ષ્ય છે. દેશના કુલ વેજીટેબલ ઓઈલ વપરાશમાં પામ ઓઈલનો હિસ્સો 38% છે, જે જોતા આ નિર્ણય ભાવ સ્થિરતા માટે ગેમ-ચેન્જર સાબિત થઈ શકે છે.
પામ ઓઈલની ઉત્પાદકતા કેમ ખાસ છે?
સરસવ (Mustard) જેવા અન્ય તેલીબિયાંની સરખામણીએ પામ ઓઈલનું ઉત્પાદન ઘણું વધારે છે. ડેટા મુજબ, પામ ઓઈલ પ્રતિ હેક્ટર લગભગ 4 ટન ઉત્પાદન આપે છે, જ્યારે સરસવમાં આ આંકડો માત્ર 1.2 ટન છે. આ ઊંચી યીલ્ડના કારણે તે રસોઈ તેલના ભાવને અંકુશમાં રાખવા માટે સૌથી સસ્તો વિકલ્પ બની શકે છે.
કંપનીઓ પર શું થશે અસર?
વર્ષે 9 મિલિયન ટનથી વધુ આયાત કરનાર ભારતીય રિફાઇનર્સ ગ્લોબલ પ્રાઈસ વધઘટ સામે અસુરક્ષિત છે. Adani Wilmar અને Patanjali Foods જેવા મોટા પ્લેયર્સ આ સેક્ટરમાં રિફાઇનિંગ કરી રહ્યા છે, જ્યારે Godrej Agrovet જેવી કંપનીઓ સીધી ખેતી અને પ્લાન્ટેશનમાં સામેલ છે. લાંબા ગાળે આ ઘરેલું ઉત્પાદન કંપનીઓને ગ્લોબલ કોમોડિટીના ભાવ વધારા સામે રક્ષણ આપી શકે છે.
પડકારો અને સસ્ટેનેબિલિટી
યુરોપિયન યુનિયનના ડિફોરેસ્ટેશન અને ટ્રેસેબિલિટીના કડક નિયમોને કારણે રિફાઇનર્સ માટે હવે ખર્ચ વધી રહ્યો છે. સાથે જ, પામ ઓઈલના છોડ ઉગવામાં વર્ષો નીકળી જાય છે. તેથી, સરકાર દ્વારા જમીનની ફાળવણી અને ખેડૂતોને મળતી સહાય કેટલી ઝડપથી વધે છે, તે જોવું આગામી સમયમાં ખૂબ મહત્વનું રહેશે.