નાની NBFC કંપનીઓ માટે ફંડ એકત્ર કરવું પડકારરૂપ બન્યું છે. ટોપ-રેટેડ કંપનીઓની સરખામણીમાં તેમને મોંઘું ફંડિંગ મળી રહ્યું છે, જેના કારણે હવે આ કંપનીઓ ગોલ્ડ લોન જેવી સુરક્ષિત પ્રોડક્ટ્સ તરફ વળી રહી છે.
ભારતીય ફાઈનાન્સ સેક્ટરમાં એક સ્પષ્ટ તફાવત જોવા મળી રહ્યો છે, જ્યાં મૂડીની ઉપલબ્ધતા સંપૂર્ણપણે ક્રેડિટ રેટિંગ પર આધારિત બની ગઈ છે. AA કે તેથી વધુ રેટિંગ ધરાવતી મોટી NBFC કંપનીઓ સરળતાથી ડેબ્ટ માર્કેટમાંથી ફંડ મેળવી રહી છે, જ્યારે નાની કંપનીઓ બેંક ફાઈનાન્સિંગ પર નિર્ભર રહેવા મજબૂર છે. આ સ્થિતિમાં નાની કંપનીઓ માટે બોરોઈંગ કોસ્ટ (Borrowing cost) ખૂબ ઊંચી થઈ ગઈ છે.
બેંકોનું વધતું પ્રભુત્વ
એક સમયે જે ગ્રામીણ અને અર્ધ-શહેરી વિસ્તારોમાં NBFCs નું એકહથ્થુ શાસન હતું, ત્યાં હવે કોમર્શિયલ બેંકોએ પોતાના નેટવર્કનું આક્રમક વિસ્તરણ કર્યું છે. બેંકોની ઓછી વ્યાજ દરની ફંડિંગ સુવિધા સામે નાની NBFCs ટકી રહેવા માટે સંઘર્ષ કરી રહી છે. આ સ્પર્ધાને પહોંચી વળવા માટે તેઓ હવે પોતાની વ્યૂહરચના બદલી રહી છે.
ગોલ્ડ લોન તરફ વધતો ઝુકાવ
જોખમ ઘટાડવા માટે નાની NBFCs હવે ગોલ્ડ બેક્ડ લોન (Gold-backed loans) પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહી છે. પર્સનલ લોન કે જે અનસિક્યોર્ડ છે તેના કરતા ગોલ્ડ લોન વધુ સુરક્ષિત માનવામાં આવે છે. તેમાં ડિફોલ્ટ થવાનું જોખમ ઓછું હોવાથી, ઊંચા કોસ્ટ ઓફ કેપિટલના વાતાવરણમાં આ કંપનીઓ માટે એક સુરક્ષિત વિકલ્પ બન્યો છે.
પડકારો અને ભવિષ્ય
ઇન્ડસ્ટ્રીના નિષ્ણાતો માને છે કે ક્રૂડ ઓઈલના ભાવ અને ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં દુષ્કાળ જેવા પરિબળો લોન રિકવરી પર અસર કરી શકે છે. જોકે, હજુ પણ વિદેશી રોકાણકારો આ સેક્ટરમાં રસ દાખવી રહ્યા છે, પણ તે કંપનીના રિસ્ક મેનેજમેન્ટ પર નિર્ભર કરે છે. હવે રોકાણકારોની નજર એ વાત પર રહેશે કે આ નાની કંપનીઓ પોતાના પ્રોફિટ માર્જિનને કેવી રીતે જાળવી રાખે છે.