ભારતમાં ક્રેડિટ કાર્ડનો ઉપયોગ વધી રહ્યો છે, પરંતુ EMI (માસિક હપ્તા) યોજનાઓમાં છુપાયેલા પ્રોસેસિંગ ફી અને વ્યાજ ગ્રાહકો પર બોજ વધારી રહ્યા છે. રોકાણકારો માટે આ એક બેધારી તલવાર સમાન છે: એક તરફ બેંકો આ યોજનાઓમાંથી ફી-આધારિત આવક મેળવે છે, તો બીજી તરફ ગ્રાહકોની વધતી નિર્ભરતા ક્રેડિટ ક્વોલિટીના જોખમો સૂચવી શકે છે.
શું થયું?
ભારતમાં ક્રેડિટ કાર્ડ ધારકો હવે મોટી ખરીદીઓ માટે EMI (Equated Monthly Installment) યોજનાઓનો વધુને વધુ ઉપયોગ કરી રહ્યા છે. જોકે આ યોજનાઓને સસ્તી હોવાનું જણાવીને માર્કેટિંગ કરવામાં આવે છે, પરંતુ તેમાં ઘણીવાર છુપાયેલા ખર્ચાઓ સામેલ હોય છે. જાહેર કરાયેલા વ્યાજ દરો ઉપરાંત, ગ્રાહકોએ પ્રોસેસિંગ ફી, EMI સંબંધિત તમામ ચાર્જીસ પર GST, અને જો તેઓ EMI વહેલા બંધ કરાવવા માંગે તો ફોરક્લોઝર ફી પણ ચૂકવવી પડે છે. આ ઉપરાંત, લોકપ્રિય "નો-કોસ્ટ" EMI વિકલ્પમાં પણ ઉત્પાદનની સૂચિ કિંમતમાં વ્યાજ ઉમેરી દેવામાં આવે છે, જેના કારણે ગ્રાહકને મળતો સંભવિત મર્ચન્ટ ડિસ્કાઉન્ટ પણ ગુમાવવો પડે છે.
રોકાણકારો માટે આ શા માટે મહત્વપૂર્ણ છે?
બેંકો અને નોન-બેંકિંગ ફાઇનાન્સિયલ કંપનીઓ (NBFCs) ના શેરધારકો માટે, ક્રેડિટ કાર્ડ EMI યોજનાઓ આવકનો એક મહત્વપૂર્ણ સ્ત્રોત છે. આ યોજનાઓમાંથી બેંકોને ઉચ્ચ માર્જિનવાળી, ફી-આધારિત આવક મળે છે, જે બેંકની નોન-ઇન્ટરેસ્ટ આવક (non-interest revenue) વધારે છે. જોકે, ગ્રાહકો આ યોજનાઓ પર કેટલા નિર્ભર છે તે એક એવું પરિબળ છે જેનું રોકાણકારોએ ઝીણવટપૂર્વક વિશ્લેષણ કરવું જોઈએ. EMI યોજનાઓનો વધુ પડતો ઉપયોગ સૂચવી શકે છે કે ગ્રાહક વર્ગ આર્થિક રીતે ખેંચાઈ રહ્યો છે, જેના કારણે ક્રેડિટ રિસ્ક (credit risk) વધી શકે છે. જો બેંકના ક્રેડિટ કાર્ડ પોર્ટફોલિયોનો મોટો ભાગ ઉચ્ચ EMI બોજ ધરાવતા ગ્રાહકોનો બનેલો હોય, તો ડિફોલ્ટ (default) અથવા બેકડો (bad loan) થવાનું જોખમ વધી જાય છે, ખાસ કરીને ઊંચા વ્યાજ દરના વાતાવરણમાં.
નિયમનકારી અને એસેટ ક્વોલિટીનો સંદર્ભ
રિઝર્વ બેંક ઓફ ઇન્ડિયા (RBI) અસુરક્ષિત રિટેલ લોન (unsecured retail loans), જેમાં ક્રેડિટ કાર્ડ અને પર્સનલ લોનનો સમાવેશ થાય છે, તેના ઝડપી વિકાસ પર નજીકથી નજર રાખી રહી છે. નિયમનકારોએ ચિંતા વ્યક્ત કરી છે કે આ સેગમેન્ટમાં આક્રમક વિસ્તરણ સિસ્ટમિક જોખમ (systemic risk) ઊભું કરી શકે છે. HDFC Bank, SBI Card, ICICI Bank, અને Axis Bank જેવી બેંકો અને ક્રેડિટ કાર્ડ ઇશ્યૂઅર્સ માટે, ક્રેડિટ કાર્ડ સેગમેન્ટમાં વૃદ્ધિ અને એસેટ ક્વોલિટી (asset quality) વચ્ચે સંતુલન જાળવવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. રોકાણકારો ઘણીવાર ક્રેડિટ કાર્ડ પોર્ટફોલિયોમાં GNPA (Gross Non-Performing Assets) રેશિયો જેવા સૂચકાંકો પર નજર રાખે છે જેથી એ જાણી શકાય કે વૃદ્ધિ ટકાઉ છે કે નહીં, અથવા બેંક ખરાબ લોન એકઠી કરી રહી છે કે કેમ.
ફી વિરુદ્ધ જોખમનો વેપાર
બેંકોને EMI યોજનાઓ દ્વારા "મર્ચન્ટ ડિસ્કાઉન્ટ રેટ્સ" (મર્ચન્ટ દ્વારા ચૂકવાતી ફી) અને ગ્રાહકો દ્વારા ચૂકવવામાં આવતી પ્રોસેસિંગ ફી જેવી આવક મળે છે. આ ફી આવક ખૂબ જ આકર્ષક હોય છે, ખાસ કરીને જ્યારે એકંદર આર્થિક વાતાવરણ ગ્રાહક ખર્ચને ટેકો આપે છે. જોકે, બીજી બાજુ ક્રેડિટ કોસ્ટ (credit cost) પણ છે. જો ફુગાવા અથવા ઊંચા દેવાની જવાબદારીઓને કારણે ગ્રાહકના રોકડ પ્રવાહ (cash flows) પર દબાણ આવે, તો આ EMI-લિંક્ડ ક્રેડિટ કાર્ડ ચૂકવવાની તેમની ક્ષમતા ઘટી જાય છે. રોકાણકારોએ એ મૂલ્યાંકન કરવું જોઈએ કે શું આ સેગમેન્ટમાંથી મળતી ફી આવક સંભવિત ક્રેડિટ નુકસાનને પહોંચી વળવા માટે પૂરતી છે, ખાસ કરીને આર્થિક મંદીના સમયમાં.
રોકાણકારોએ શું ટ્રેક કરવું જોઈએ?
ક્રેડિટ કાર્ડ લેન્ડસ્કેપ પર નજર રાખતા રોકાણકારોએ કેટલાક મુખ્ય પરિબળો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું જોઈએ. પ્રથમ, બેંક મેનેજમેન્ટ દ્વારા ક્રેડિટ કાર્ડ સેગમેન્ટ અંગેની ત્રિમાસિક ટિપ્પણીઓ, ખાસ કરીને ક્રેડિટ ક્વોલિટી અથવા ધિરાણ ધોરણોમાં ફેરફારનો કોઈ ઉલ્લેખ, આવશ્યક છે. બીજું, ક્રેડિટ કાર્ડ ડિલિંક્વન્સી (delinquency) ડેટા, જે ઘણીવાર રોકાણકાર પ્રેઝન્ટેશનમાં ઉપલબ્ધ હોય છે, તે પોર્ટફોલિયો કેવી રીતે પ્રદર્શન કરી રહ્યો છે તેનો ખ્યાલ આપે છે. ત્રીજું, RBI તરફથી અસુરક્ષિત ધિરાણના નિયમો અંગેના કોઈપણ નિયમનકારી નિર્દેશો આ સેગમેન્ટની વૃદ્ધિ અને નફાકારકતાને અસર કરી શકે છે. અંતે, SBI Card જેવી મુખ્ય ઇશ્યૂઅર્સ વચ્ચે સ્પર્ધાત્મક ગતિશીલતા અને માર્કેટ શેરના ફેરફારો, તેમજ મલ્ટી-પ્રોડક્ટ બેંકો સાથેની સ્પર્ધા, ક્ષેત્રના વલણો અને ભાવ નિર્ધારણ શક્તિ (pricing power) માં આંતરદૃષ્ટિ પ્રદાન કરે છે.
