NCAER ના નવા રિપોર્ટ મુજબ, ભારતમાં માત્ર ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર બનાવવાથી ક્લાયમેટ ચેન્જ સામે ખેતી સુરક્ષિત નથી. હવે રોકાણકારોએ ગ્રાઉન્ડવોટર મેનેજમેન્ટ અને સોઈલ હેલ્થ જેવી ટેકનોલોજી તરફ વળતી કંપનીઓ પર નજર રાખવી જોઈએ.
નેશનલ કાઉન્સિલ ઓફ એપ્લાઇડ ઇકોનોમિક રિસર્ચ (NCAER) ના લેટેસ્ટ અભ્યાસ મુજબ, ભારતીય કૃષિ ક્ષેત્રે હવે પરંપરાગત અભિગમ બદલવો પડશે. 20 રાજ્યોમાં 57 સિંચાઈ પ્રોજેક્ટ્સના મૂલ્યાંકન પરથી જાણવા મળ્યું છે કે જોકે આ પ્રોજેક્ટ્સથી ઉત્પાદકતામાં 68% નો વધારો થયો છે, પરંતુ લાંબા ગાળે આ સ્થિરતા જાળવી રાખવી મુશ્કેલ છે.
ક્લાયમેટ રિઝિલિઅન્સ તરફ વળતી નીતિઓ
રિપોર્ટ સ્પષ્ટ કરે છે કે સિંચાઈ માત્ર એક કામચલાઉ રક્ષણ પૂરું પાડે છે, તે કૃષિની અસ્થિરતાનું મૂળભૂત સમાધાન નથી. હવે પોલિસીમેકર્સનું ધ્યાન માત્ર 'સ્કીમ કવરેજ' પર નથી, પરંતુ ગ્રાઉન્ડવોટર સસ્ટેનેબિલિટી અને સોઈલ હેલ્થ જેવા માપી શકાય તેવા પરિણામો પર છે. જ્યાં પાણીનું યોગ્ય મેનેજમેન્ટ થયું ત્યાં 43.9% ખેડૂતોને જમીનની ગુણવત્તા સુધરવાનો લાભ મળ્યો છે, જ્યારે સાકરી લોઅર વેલી જેવા વિસ્તારોમાં ભારે રોકાણ છતાં જળસંકટ યથાવત છે.
રોકાણકારો માટે 'ક્લાયમેટ-સ્માર્ટ' તકો
કૃષિ ક્ષેત્રે હવે 'ક્લાયમેટ-સ્માર્ટ' ખેતી તરફ મોટો ફેરફાર આવી રહ્યો છે. જે કંપનીઓ ફક્ત મોટા ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પર નિર્ભર છે, તેમને સરકારી સહાયમાં ઘટાડો જોવા મળી શકે છે. સામે પક્ષે, ક્લાયમેટ-રેઝિલિયન્ટ સીડ્સ, વેધર ફોરકાસ્ટિંગ અને પ્રિસિઝન-બેઝ્ડ વોટર મેનેજમેન્ટમાં કામ કરતી કંપનીઓ માટે આ એક મોટી તક છે.
જળ સુરક્ષા અને ભવિષ્યના જોખમો
ભારતમાં હાલમાં અંદાજે 17% ગ્રાઉન્ડવોટર યુનિટ્સ 'ઓવર-એક્સપ્લોઇટેડ' છે, અને સિંચાઈ ક્ષમતા માત્ર 38% છે, જે વિકસિત દેશોના 55% ના સ્તર કરતા ઘણી પાછળ છે. આ તફાવત માઇક્રો-ઇરિગેશન અને સેન્સર-બેઝ્ડ ટેકનોલોજી પૂરી પાડતી કંપનીઓ માટે ગેમ-ચેન્જર સાબિત થઈ શકે છે. ખાસ કરીને ડાંગરની ખેતીમાં મિથેન ઉત્સર્જન ઘટાડવા માટે નવી ટેકનોલોજી અપનાવવી અનિવાર્ય છે, જે લાંબા ગાળે સેક્ટરના ભાવિ રોકાણો નક્કી કરશે.